Έξι στους δέκα κοιμούνται αγκαλιά με το κινητό

50 sms το 24ωρο στέλνουν τα παιδιά σύμφωνα με έρευνα επιστημόνων

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Γιάννης Ανδριτσόπουλος
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Παρασκευή 3 Σεπτεμβρίου 2010
Τελευταία ενημέρωση: 03/09/2010 14:43
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artId=4592400

Πενήντα sms την ημέρα στέλνουν κατά μέσο όρο οι ανήλικοι χρήστες κινητών τηλεφώνων. Τα γραπτά μηνύματα κατακτούν σταδιακά και τον κόσμο των μεγάλων, οι οποίοι στέλνουν περίπου 10 sms το 24ωρο, ενώ επτά στους δέκα ενήλικες δηλώνουν ότι επικοινωνούν τακτικά μέσω μηνυμάτων. Βέβαια, οι έφηβοι εξακολουθούν να κρατούν τα «σκήπτρα» των sms, στέλνοντας πενταπλάσιο αριθμό μηνυμάτων από τους μεγάλους.Την ίδια στιγμή, η εξάρτηση των ανθρώπων από τα κινητά τους είναι τόσο μεγάλη, ώστε το 65% των χρηστών να δηλώνει ότι κοιμάται με το κινητό στο κρεβάτι!Επτά στους δέκα ενήλικες στέλνουν smsΗ διείσδυση των γραπτών μηνυμάτων στην επικοινωνία των ενηλίκων αυξάνεται διαρκώς, γεγονός που αποδίδεται εν μέρει στην οικονομική ύφεση και στο χαμηλότερο κόστος των sms, έναντι των φωνητικών κλήσεων.Όπως προκύπτει από έρευνα που διενήργησε το αμερικανικό ερευνητικό κέντρο Pew, τουλάχιστον το 72% των ενηλίκων στέλνει συστηματικά μηνύματα.Στην έρευνα συμμετείχαν 2.252 άνθρωποι. Επτά στους δέκα δήλωσαν ότι έστειλαν γραπτά μηνύματα κατά τη διάρκεια του περασμένου Μαΐου. Το ποσοστό κατά το αντίστοιχο περυσινό διάστημα έφτανε το 65%.Οι ενήλικες στέλνουν κατά μέσον όρο δέκα γραπτά μηνύματα την ημέρα. Την ίδια στιγμή, οι χρήστες μεταξύ 12 έως 17 ετών, στέλνουν περίπου 50 μηνύματα το 24ωρο.200 sms το 24ωρο!Υπάρχουν, όμως, και οι «πολυγραφότατοι» μεγάλοι. Σύμφωνα με την έρευνα, το 5% των ενηλίκων στέλνει περισσότερα από 200 μηνύματα την ημέρα. Το αντίστοιχο ποσοστό των ανηλίκων φτάνει το 15%.Τα μηνύματα δεν κάνουν «διακρίσεις» στο φύλο. Άνδρες και γυναίκες στέλνουν και να λαμβάνουν τον ίδιο αριθμό SMS σε καθημερινή βάση.Η έρευνα καταδεικνύει ότι αν στέλνεις συχνά SMS, είναι σχεδόν βέβαιο ότι κάνεις και πολλές φωνητικές κλήσεις ομιλίας. Αντιθέτως, αν δεν είσαι «φανατικός» των γραπτών μηνυμάτων, το πιθανότερο είναι ότι δεν μιλάτε πολύ ούτε στο τηλέφωνο. Μικρός αριθμός μηνυμάτων, αντιστοιχεί σε μικρό αριθμό κλήσεων. Κατά μέσον όρο, οι ενήλικες πραγματοποιούν και δέχονται περίπου πέντε κλήσεις την ημέρα.Κοιμούνται με το κινητόΕντυπωσιακός είναι ο βαθμός εξάρτησης πολλών ανθρώπων από το κινητό τους. Αρκετοί ερωτώμενοι παραδέχθηκαν ότι είναι κυριολεκτικά προσκολλημένοι στο κινητό τους. Σε ποσοστό 65% δήλωσαν ότι κοιμούνται με το κινητό τους στο κρεβάτι ή ακριβώς δίπλα στο κρεβάτι. Οι ερευνητές αποκαλούν αυτούς τους ανθρώπους «phone sleepers». Καθόλου τυχαία, είναι οι άνθρωποι που εκφράζονται θετικά για το κινητό τους.Εννέα στους δέκα ενήλικες (ποσοστό 91%) δήλωσαν ότι αισθάνονται «πιο ασφαλείς» έχοντας μαζί τους ένα κινητό τηλέφωνο. Σε παρόμοιο ποσοστό (88%), οι χρήστες δηλώνουν «ευγνώμονες» που το κινητό τους κρατά συνδεδεμένους με τους φίλους και την οικογένειά τους.Ωστόσο, το 42% των ερωτηθέντων ανέφεραν ότι ενοχλούνται όταν μια κλήση ή ένα γραπτό μήνυμα τους διακόπτει από την εργασία ή άλλη ενασχόλησή τους.Σύμφωνα με την έρευνα, οι αφροαμερικανοί και οι ισπανόφωνοι είναι οι «πιο έντονοι και πιο συχνοί» χρήστες των κινητών, σε σύγκριση με τους υπόλοιπους Αμερικανούς.Οι γονείς που ζουν με τα ανήλικα παιδιά τους είναι πιο πιθανό να έχουν κινητό, σε σύγκριση με όσους δεν έχουν παιδιά.Spam και στο κινητόΗ έρευνα της Pew διαπίστωσε επίσης ότι παρουσιάζεται αυξητική τάση στα μηνύματα spam που οι χρήστες λαμβάνουν στα κινητά τους.Το 57% των ερωτηθέντων ανέφερε ότι λαμβάνει ανεπιθύμητα μηνύματα. Σύμφωνα με εκτιμήσεις των ερευνητών, 82% των Αμερικανών κατέχει σήμερα κινητό τηλέφωνο.

Δεν μπορώ να πάω στο σχολείο, πονάει η κοιλιά μου...

Σχολική φοβία-σχολική άρνηση

Η σχολική φοβία συνίσταται στην επίμονη άρνηση του παιδιού να πάει στο σχολείο. Παρουσιάζεται στο 2-3% του σχολικού πληθυσμού και εκδηλώνεται κυρίως κατά την είσοδο στο σχολείο ή όταν το παιδί περνάει από τη μια τάξη στην επόμενη. Συχνότερα παρατηρούμενες ηλικίες έναρξης είναι: 5, 12 και 14-15 ετών. Όσο μεγαλύτερη είναι η ηλικία έναρξης, τόσο σοβαρότερη είναι η μορφή της σχολικής ηλικίας. Στην εφηβεία η σχολική φοβία μπορεί να σημαίνει την έναρξη βαριάς παθολογίας. Συμπεριφορές όπως διακοπή των σχέσεων του παιδιού με συμμαθητές, απόσυρση από σχολικές δραστηριότητες, κλείσιμο στο σπίτι είναι ιδιαίτερα ανησυχητικές και πρέπει να κινητοποιήσουν το γονείς για την αναζήτηση βοήθειας από ειδικό ψυχικής υγείας.

Η κλινική εικόνα
Το παιδί λέει ότι φοβάται να πάει στο σχολείο, αλλά δεν ξέρει γιατί. Μπορεί να δίνει εξηγήσεις όπως ότι το μάλωσε ο δάσκαλος ή ότι το κορόιδεψε κάποιο παιδί στο σχολείο. Το μεγαλύτερο παιδί, ειδικότερα στην εφηβεία, μπορεί να εκλογικεύει τη στάση του απαξιώνοντας το εκπαιδευτικό σύστημα.

Επιπλέον το παιδί μπορεί να εκδηλώσει σωματικά συμπτώματα, όπως πόνους στην κοιλιά, διάρροια, εμέτους, πονοκεφάλους. Τα συμπτώματα επιδεινώνονται, όταν πλησιάζει η ώρα να πάει το παιδί στο σχολείο, ενώ υποχωρούν τα Σαββατοκύριακα, στις αργίες ή όταν το παιδί μένει στο σπίτι με τη συγκατάθεση των γονιών. Αλλά και αν τελικά πάει στο σχολείο, δείχνει ιδιαίτερα φοβισμένο και ζητάει να επιστρέψει στο σπίτι.

Η εκδήλωση της σχολικής φοβίας χρειάζεται έγκαιρη θεραπευτική παρέμβαση. Όταν το παιδί είναι μικρό, πολλές φορές αρκεί η συμβουλευτική βοήθεια προς τους γονείς, για να αντιμετωπίσουν την κατάσταση και να βοηθήσουν το παιδί τους να επιστρέψει στο σχολείο. Όταν όμως αναδειχθεί από τη διαγνωστική διαδικασία ψυχοπαθολογία του παιδιού ή έντονα διαταραγμένες σχέσεις στην οικογένεια, απαιτείται θεραπευτική αντιμετώπιση. Η συνεργασία του ειδικού ψυχικής υγείας με το σχολείο είναι απαραίτητη.

Μαμά δεν θέλω να πάω σχολείο....

Η πρώτη φορά στο σχολείο

Η πρώτη φορά στο σχολείο είναι μια νέα εμπειρία τόσο για το παιδί όσο και για τους γονείς του. Είναι μια νέα εμπειρία που σηματοδοτεί το πέρασμα του παιδιού σε έναν ευρύτερο χώρο έξω από την οικογένεια, όπου έρχεται σε επαφή με νέα πρόσωπα, ερεθίσματα, δυνατότητες. Ωστόσο, αρχικά, υπάρχει ένταση, κούραση, άγχος. Αυτό που κυρίως εκδηλώνεται είναι το άγχος αποχωρισμού. Πρόκειται για φυσιολογικό άγχος στη ζωή ενός παιδιού, το οποίο μειώνεται, καθώς το παιδί μεγαλώνει και έχει τη δυνατότητα να κρατάει την εικόνα των γονιών του στη σκέψη του (ειδικά της μαμάς, όταν εκείνη είναι το κύριο πρόσωπο φροντίδας) και να έχει την βεβαιότητα ότι εκείνοι εξακολουθούν να υπάρχουν, ακόμα και όταν δεν τους βλέπει. Σε στρεσσογόνες καταστάσεις αυτό το άγχος μπορεί να αναζωπυρώνεται.

Το άγχος δεν εκδηλώνεται μόνο από την πλευρά του παιδιού, αλλά και από την πλευρά των γονιών. Συχνά οι γονείς δυσκολεύονται να αποχωριστούν οι ίδιοι το παιδί τους, έχουν τύψεις, επειδή αφήνουν το παιδί τους στον παιδικό σταθμό, ανησυχούν εάν θα έχει επαρκή φροντίδα και προσοχή, εάν λείπουν στο παιδί τους, γιατί εκείνοι εργάζονται πολλές ώρες…

Είναι σημαντικό οι γονείς να προετοιμάσουν ένα παιδί και να το βοηθήσουν να προσαρμοστεί στο σχολείο του. Χρειάζεται:

…να μιλήσουν με ενθουσιασμό στο παιδί για το σχολείο, για τις δραστηριότητές του εκεί, για το παιχνίδι, για την επαφή του με τα άλλα παιδιά και με τη δασκάλα. Θα ήταν βοηθητικό να επισκεφθούν μαζί το χώρο του σχολείου πριν την έναρξη της φοίτησής του.

…να αγοράσουν μαζί μια τσάντα για το σχολείο του, να ετοιμάσουν μαζί τα πράγματα που θα χρειαστεί για το σχολείο, να το παροτρύνουν να πάρει μαζί του ένα αγαπημένο του παιχνίδι.

…να καθησυχάσουν το παιδί, σε περίπτωση που εκείνο κλαίει τις πρώτες μέρες, πριν ξεκινήσει για το σχολείο. Να το διαβεβαιώσουν πως θα συναντηθούν την προκαθορισμένη ώρα και να το χαιρετήσουν, χωρίς να κάνουν μεγάλες συζητήσεις, αλλά με τη βεβαιότητα ότι θα βρεθούν ξανά σύντομα και πως έχουν εμπιστοσύνη στο παιδί ότι θα ανταπεξέλθει στη νέα του εμπειρία. Να μην παραμένουν στο χώρο του σχολείου. Η καλή συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς θα διευκολύνει την ομαλή προσαρμογή του παιδιού.

…να θυμούνται πως είναι σημαντικό να εμπιστευτούν το παιδί τους ότι θα τα καταφέρει και να αναγνωρίσουν και να ελέγξουν το δικό τους άγχος. Εξάλλου το μεγάλωμα ενός παιδιού συνίσταται στον αποχωρισμό των παιδιών από τους γονείς.

Σε περίπτωση που το άγχος εμμένει και το παιδί δυσκολεύεται πολύ να αποχωριστεί τους γονείς του, όταν αυτό δεν είναι αναμενόμενο για την ηλικία του, μπορεί να εξελιχτεί σε διαταραχή. Σε αυτή την περίπτωση οι γονείς θα πρέπει να αναζητήσουν τη γνώμη ειδικού.

Βασιλοπούλου Βασιλική
Ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια

Η γιαγιά που γέννησε... την εγγονή της

Στα 57 χρόνια της έκανε την πρώτη εξωσωματική

Πηγή: http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=4591746

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Ρούλα Τσουλέα

Την απόφαση έλαβαν από κοινού και οι τρεις. Ο γιατρός ήταν αυτός που το πρότεινε, αλλά και η γιαγιά το σκεφτόταν, απλώς δεν το είχε πει. Πήραν βαθιά ανάσα και άρχισαν τις διαδικασίες. Ετσι, στα μέσα Ιουλίου ο Δημήτρης και η Αννα έσφιξαν στην αγκαλιά τους την κορούλα τους, την οποία κυοφόρησε η γιαγιά Φανή... Δεκαπέντε χρόνια μαζί, ο Δημήτρης και η Αννα ήξεραν ότι ήταν αδύνατο να αποκτήσουν παιδί. Ενα εκ γενετής νόσημα είχε στερήσει από την Αννα τη μήτρα της και έτσι η μόνη επιλογή για βιολογικό παιδί ήταν η αναζήτηση παρένθετης μητέρας. «Το ότι θέλαμε να κάνουμε οικογένεια το λέγαμε πριν παντρευτούμε, αλλά ξέραμε πως θα αντιμετωπίζαμε δυσκολίες, διότι υπήρχε κάποια συγγενής διαμαρτία στην Αννα που απέκλειε την κυοφορία», λέει ο 37χρονος Δημήτρης. «Πριν από τρία χρόνια είπαμε ότι ήρθε η ώρα να προχωρήσουμε και έτσι απευθυνθήκαμε σε ένα φίλο μας γιατρό, τον Νίκο Μπαθρέλο. Εκείνος μας πρότεινε να ζητήσουμε βοήθεια από τη μητέρα της Αννας, εκείνη δέχθηκε αμέσως γιατί όπως μας είπε το σκεφτόταν από καιρό, αλλά δεν μας το είχε πει». «Η μητέρα μου ήταν ο σημαντικότερος άνθρωπος σε αυτή την προσπάθεια και νιώθουμε απέραντη ευγνωμοσύνη για ό,τι έκανε για εμάς. Θέλαμε πάρα πολύ ένα παιδί, ήξερε ότι μπορεί να βοηθήσει και το έκανε αβίαστα και με πολύ μεγάλη χαρά. Πιστεύω ότι κάθε μάνα θα έκανε ό,τι μπορούσε για να δει ευτυχισμένο το παιδί της και η μητέρα μου έκανε αυτό ακριβώς. Η προσφορά της αποτελεί έμπρακτο δείγμα αγάπης και αλτρουισμού, που δεν το βρίσκεις εύκολα στις μέρες μας. Η ευγνωμοσύνη που νιώθουμε δεν μπορεί να περιγραφεί με λόγια», λέει η Αννα. Από τη στιγμή που το ζευγάρι και η γιαγιά το πήραν απόφαση, «γίναμε αληθινή ομάδα προσηλωμένη σε έναν πολύ μεγάλο στόχο, που έκανε ό,τι μπορούσε για να τα καταφέρει», λέει ο Δημήτρης. «Πιστεύω ότι αν ένας από τους τρεις μας είχε ενδοιασμούς δεν θα τα καταφέρναμε. Στα τρία χρόνια που μεσολάβησαν από την απόφαση μέχρι τη γέννηση της κόρης μας περάσαμε πολύ δύσκολες περιόδους και πάρα πολλές απογοητεύσεις, αλλά κάθε φορά καταφέρναμε με ένα μαγικό τρόπο να το ξεπερνάμε και να προχωράμε στην επόμενη προσπάθεια». Το πρώτο βήμα μετά την απόφαση ήταν το δικαστήριο. «Κοντά ένα χρόνο κράτησε αυτό», λέει η Αννα. «Επρεπε να έχουμε στα χέρια μας τη δικαστική απόφαση για να αρχίσουμε τις εξωσωματικές και είχαμε άγχος μην τυχόν και δεν εγκριθεί το αίτημά μας, διότι ο νόμος έχει ορισμένες διατάξεις για να προστατεύει την παρένθετη μητέρα». Η σημαντικότερη από αυτές τις διατάξεις ήταν η ηλικία της Φανής, η οποία τότε είχε περάσει τα 50 χρόνια, που είναι η μέγιστη προβλεπόμενη ηλικία για εξωσωματική γονιμοποίηση. Ωστόσο, οι ιδιαιτερότητες της περίπτωσης επικράτησαν και τελικά το δικαστήριο έδωσε το πράσινο φως για να γίνει η Φανή παρένθετη μητέρα για το παιδί της κόρης της. Αρκετές αποτυχίες Οι πρώτες προσπάθειες για την εξωσωματική δεν ήταν επιτυχημένες. «Γνωρίζαμε ότι οι πιθανότητες ήταν περίπου 25% όπως ισχύει για όλες τις εξωσωματικές», λέει ο Δημήτρης. «Ετσι, όλες τις φορές ήμαστε συγκρατημένα αισιόδοξοι αλλά πάντα επιφυλακτικοί. Είχαμε αγωνία και φόβους - ο φόβος της αποτυχίας ήταν ο χειρότερος- αλλά λέγαμε με τη γυναίκα μου για να παίρνουμε κουράγιο ότι τα όρια και οι φόβοι είναι μια ψευδαίσθηση». Μέσα σε ενάμιση χρόνο έγιναν τέσσερις προσπάθειες εξωσωματικής γονιμοποίησης. Στην τελευταία, τον περασμένο Δεκέμβριο βγήκε θετικό το τεστ κύησης, που γίνεται τη δεύτερη εβδομάδα μετά την εμφύτευση. «Αυτή η προσπάθεια έφτασε ένα επίπεδο παραπάνω από ό,τι οι προηγούμενες, ήταν ένα τεράστιο βήμα γιατί καμία από τις προηγούμενες δεν είχε φτάσει μέχρι εκεί», λέει η Αννα. «Εκείνο το θετικό τεστ κύησης ήταν μια από τις πιο ευτυχισμένες στιγμές που περάσαμε». «Οταν το έμαθα αισθάνθηκα πως τελειώσαμε. «Βέβαια, μετά άρχισε το άγχος και η αγωνία μιας κανονικής κύησης, αλλά ευτυχώς όλα εξελίχθηκαν ομαλά», προσθέτει ο Δημήτρης. Φτάνοντας στον τοκετό, η χαρά των τριών κορυφώθηκε. Το νέο μέλος της οικογένειας γεννήθηκε την 36η εβδομάδα της κύησης με καισαρική και οι γονείς με τη γιαγιά απογειώθηκαν... «Ακόμα δεν το πιστεύουμε ότι την έχουμε», λέει χαμογελώντας ο Δημήτρης. «Παρότι πετάμε στον έβδομο ουρανό, κρατιόμαστε λίγο. Είναι ακόμα σαν όνειρο, από το οποίο δεν θέλουμε να ξυπνήσουμε. Με το που την πήραμε στα χέρια μας, όλη η ταλαιπωρία και η αγωνία που περάσαμε σβήστηκαν μονομιάς. Η γέννηση ενός παιδιού, με όποιο τρόπο και να γίνει, μας ξεπερνάει όλους. Είναι σαν το πρώτο κλάμα της να έσβησε το παρελθόν και φυσικά ανέτειλε ένα υπέροχο, καινούργιο μέλλον». Οι συγγενείς και οι φίλοι Ασφαλώς, «πρωταγωνίστριες» είναι η γιαγιά Φανή και η εγγονή της«πέρα από τη γιαγιά που έδειξε υπομονή, αφοσίωση και προσήλωση σε αυτό το εγχείρημα και πέρα από ό,τι εμείς κάναμε, θέλω να ευχαριστήσω την κόρη μου για τη μάχη που έδωσε η ίδια και μας χάρισε τόση ευτυχία», λέει χαρακτηριστικά ο Δημήτρης-, πολύτιμη όμως ήταν η βοήθεια που πήρε το ζευγάρι και από τους συγγενείς και φίλους. «Οι πιο στενοί συγγενείς, δηλαδή οι άλλοι γονείς και τα αδέλφια μας, ήξεραν από την πρώτη στιγμή τι προσπαθούμε να κάνουμε και μοιράστηκαν μαζί μας όλη την αγωνία των αποτυχημένων προσπαθειών και τελικά της μεγάλης χαράς», λέει η Αννα. «Μετά τον τρίτο μήνα της εγκυμοσύνης, το είπαμε επιλεκτικά σε κάποιους φίλους και ξαδέλφια». Προς το τέλος της εγκυμοσύνης, το ζευγάρι και η γιαγιά ανακοίνωσαν ευρέως το «μυστικό» τους. «Το αντιμετώπιζαν ίσως με σοκ στην αρχή, αλλά μετά αντιλαμβάνονταν το μεγαλείο του θέματος. Νομίζω ότι οι προκαταλήψεις ξεπερνιούνται όταν έρχεται η στιγμή της αλήθειας», λέει ο Δημήτρης.
ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΡΑΤΗΣΕ η περιπέτεια με τις εξωσωματικές και στην τέταρτη προσπάθεια βγήκε θετικό το τεστ εγκυμοσύνης

Ο θηλασμός προστατεύει τις μητέρες από τον διαβήτη

Πηγή: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=33&artId=351350&dt=31/08/2010#ixzz0yDjOf6Wh

ΛΟΝΔΙΝΟ. Aμερικανοί ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες που δεν θηλάζουν τα μωρά τους έχουν διπλάσιες πιθανότητες να αναπτύξουν διαβήτη τύπου 2 τα επόμενα χρόνια. Σύμφωνα με τους ερευνητές, ο θηλασμός βοηθά στο να απομακρύνεται το λίπος από την περιοχή της κοιλιάς μετά τη γέννα. Εχει αποδειχθεί ότι το περιττό λίπος στην κοιλιά συνδέεται άμεσα με την ανάπτυξη διαβήτη τύπου 2. Την έρευνα πραγματοποίησαν επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Πίτσμπουργκ οι οποίοι μελέτησαν 2.233 γυναίκες ηλικίας 40-78 ετών. Οπως επισημαίνουν, η έκρηξη εμφάνισης του διαβήτη τύπου 2 στις γυναίκες στον δυτικό κόσμο οφείλεται πιθανότατα στο ότι ο τρόπος ζωής στις αναπτυγμένες κοινωνίες έχει οδηγήσει στο να μειώνεται συνεχώς ο αριθμός των γυναικών που θηλάζουν τα μωρά τους. «Η δίαιτα και η σωματική άσκηση είναι οι δύο γνωστότεροι παράγοντες παρεμπόδισης της εμφάνισης του διαβήτη τύπου 2. Οπως φαίνεται όμως και ο θηλασμός πρέπει να προστεθεί σε αυτούς, αφού περιορίζει το λίπος που δημιουργείται στην κοιλιά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης» αναφέρει στην «Daily Μail» η Ελέανορ Σβαρτζ , επικεφαλής της έρευνας.

Η οικογένεια «ασπίδα» απέναντι στις επιπτώσεις του σχολικού εκφοβισμού στα παιδιά-θύματα

Τα παιδιά που έχουν υποστεί εκφοβισμό είναι σε κίνδυνο για συναισθηματικές δυσκολίες και προβλήματα συμπεριφοράς στο μέλλον. Τα «ανθεκτικά» παιδιά λειτουργούν καλύτερα από ότι θα περίμενε κανείς δεδομένης της εμπειρίας τους ως θύματα εκφοβισμού. Έρευνα μελέτησε το ρόλο των οικογενειών στην προαγωγή της ανθεκτικότητας παιδιών μετά τη θυματοποίηση που είχαν υποστεί στο δημοτικό σχολείο.

1.116 ζευγάρια διδύμων και οι οικογένειές τους αποτέλεσαν το δείγμα της έρευνας. Οι ερευνητές μελέτησαν τις περιγραφές των παιδιών και των μητέρων τους, για να εξετάσουν τη θυματοποίηση κατά τη διάρκεια φοίτησης στο δημοτικό σχολείο, καθώς και τις περιγραφές των μητέρων και των δασκάλων, για να μετρήσουν την προσαρμοστικότητα των παιδιών σε επίπεδο συναισθηματικό και συμπεριφοράς στις ηλικίες 10 έως 12 ετών. Χρησιμοποιήθηκαν οι αναφορές των μητέρων και των συνεντευκτών, για να καταγραφούν προστατευτικοί παράγοντες στην οικογένεια όπως η μητρική ζεστασιά, η ζεστασιά ανάμεσα στα αδέρφια και η θετική ατμόσφαιρα στο σπίτι.

Φάνηκε πως η μητρική ζεστασιά, η ζεστή σχέση ανάμεσα στα αδέρφια και η θετική ατμόσφαιρα στο σπίτι ήταν ιδιαίτερα σημαντικοί παράγοντες για τα παιδιά που είχαν υποστεί εκφοβισμό σε σχέση με τα παιδιά που δεν είχαν υποστεί εκφοβισμό ως προς την προσαρμογή τους, τόσο σε συναισθηματικό όσο και σε επίπεδο συμπεριφοράς. Από τα δίδυμα παιδιά που είχαν υπάρξει θύματα εκφοβισμού εκείνα που είχαν περισσότερο ζεστή σχέση με τη μητέρα τους είχαν λιγότερα προβλήματα συμπεριφοράς. Γενικότερα η μητρική ζεστασιά είχε επίδραση στην προστασία των παιδιών από τις αρνητικές συνέπειες του εκφοβισμού.

Συνεπώς, ζεστές οικογενειακές σχέσεις και θετική οικογενειακή ατμόσφαιρα προστατεύουν τα παιδιά από τις αρνητικές επιπτώσεις του εκφοβισμού. Η ανάδειξη προστατευτικών παραγόντων που προάγουν την ανθεκτικότητα απέναντι στον εκφοβισμό θα μπορούσε να οδηγήσει σε βελτιωμένες στρατηγικές παρέμβασης στο οικογενειακό περιβάλλον.

L. Bowes, B. Maughan, A. Caspi, T. E. Moffitt, L. Arseneault

Journal of Child Psychology and Psychiatry, 51, 7, July 2010

Η γενιά των διδύμων είναι εδώ

Πηγή: http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&pubid=18686948

Ενα σπάνιο, μέχρι πριν από μία 20ετία γεγονός, που προκαλούσε έκπληξη στον κοινωνικό περίγυρο, τείνει να γίνει σήμερα μια συνηθισμένη καθημερινότητα! Οπου κι αν γυρίσει κανείς το βλέμμα του στον δρόμο, βλέπει δίδυμα προσωπάκια και διπλά καρότσια... Η γενιά των διδύμων είναι εδώ! Οι δίδυμες γεννήσεις έχουν εκτοξευθεί στα ύψη, τα τελευταία χρόνια.

Οι κόρες του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους είναι δίδυμες (πάνω), όπως και τα παιδιά του πρώην πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή.
Σύμφωνα με στοιχεία του μαιευτηρίου «ΙΑΣΩ», ενώ το 2000 το ποσοστό των διδύμων βρισκόταν στο 2,9%, σήμερα φτάνει μέχρι και στο 5% των γεννήσεων. Στο μαιευτήριο «Αλεξάνδρα» το 1991 το ποσοστό των δίδυμων γεννήσεων ήταν στο 1,41% και το 2010 ανέβηκε στο 2,37%.

Οι επιστήμονες μιλούν για ένα νέο κοινωνικό φαινόμενο, με οικονομικές και κοινωνικές διαστάσεις. Κάθε χρόνο στα «καλά σχολεία» οι εγγραφές ασφυκτιούν, αφού τις θέσεις πιάνουν δίδυμα που...κλείνουν δύο θρανία αντί για ένα, ενώ η πολιτεία πληρώνει ετησίως διπλάσια ποσά για νοσήλια πρόωρων τοκετών αλλά και καισαρικών τομών, που είναι αποτέλεσμα των δίδυμων κυήσεων.
«Επιδημία»Τα σχολεία γεμίζουν διδυμάκια και τα ταμεία αδειάζουν από το κόστος της προωρότητας. Η θεαματική αυτή αύξηση των δίδυμων γεννήσεων είναι αποτέλεσμα αποκλειστικά της εξωσωματικής γονιμοποίησης (IVF), αλλά πολλές πολύδυμες κυήσεις συμβαίνουν λόγω του ίδιου του αριθμού διαθέσιμων ωαρίων που απελευθερώνονται μέσω της επιθετικής διέγερσης των ωοθηκών.
Στην Ελλάδα, γεννιούνται περίπου 4.000 παιδιά από εξωσωματική γονιμοποίηση. Από αυτά, το 26,5% είναι δίδυμα και το 2,9% είναι τρίδυμα. Ενώ στη δεκαετία του 1980 η συχνότητα εμφάνισης της δίδυμης κύησης ήταν 1/80 και της τρίδυμης 1/8.000 κυήσεις, τώρα οι δίδυμες είναι 1 στις 15!
Το υπουργείο Υγείας μάλιστα, προκειμένου να ανακόψει αυτή την «επιδημία» πολύδυμων κυήσεων, μελετά το ενδεχόμενο να γίνεται κατά την εξωσωματική γονιμοποίηση προσπάθεια μεταφοράς στην υποψήφια μητέρα ενός μόνο εμβρύου, -ακόμα και αν η μεταφορά πρέπει να επαναληφθεί- αντί τριών έως πέντε εμβρύων, όπως γίνεται στις περισσότερες περιπτώσεις στη χώρα μας. Πρόκειται για μέτρο που εφαρμόζεται σε άλλες χώρες (Σουηδία, Δανία, Φινλανδία, Αυστραλία), κυρίως για λόγους οικονομικούς από την ολοένα αυξανόμενη δαπάνη για τους πρόωρους τοκετούς και τις καισαρικές.
Πολλοί αναρωτιούνται: οδηγούμαστε σε έναν κόσμο...από εκατομμύρια όμοια προσωπάκια;
«Από το 1994 μέχρι και σήμερα, παρατηρείται μια τεράστια αύξηση διδύμων. Παράλληλα όμως παρατηρούμε και αύξηση της πρόωρης γέννας, ακριβώς διότι η μήτρα δεν μπορεί να 'στηρίξει' εύκολα μια πολύδυμη κύηση. Τα δίδυμα γεννιούνται ακόμη και στις 34 εβδομάδες, έναντι 40 που θα ήταν το φυσιολογικό. Αυτό ανεβάζει σημαντικά το κόστος της περιγεννητικής φροντίδας των διδύμων, και είναι μια μεγάλη οικονομική επιβάρυνση για την κοινωνία.
Η εντατική μονάδα των νεογνών που έχουμε είναι ασφυκτικά γεμάτη αυτή τη στιγμή. Από 50 παιδιά την ημέρα που φιλοξενούσαμε, τώρα έχουμε περισσότερα από 110», λέει στο «Εθνος της Κυριακής» ο κ. Δημήτρης Κωνσταντίνου, διευθυντής μονάδας εντατικής νοσηλείας νεογνών στο ΙΑΣΩ.
«Γίνεται μια συζήτηση, ώστε να μη μεταφέρεται πάνω από ένα έμβρυο, για να μην έχουμε τόσο μεγάλο αριθμό πολύδυμων κυήσεων, που συνιστούν μεν ένα νέο κοινωνικό φαινόμενο, αλλά παρουσιάζουν κι ένα συνδυασμό κόστους και προβλημάτων κατά τη γέννηση. Παρατηρούμε αύξηση των καισαρικών επεμβάσεων, της προωρότητας, της βρεφικής θνησιμότητας και άλλων επιπλοκών. Το θέμα των πολύδυμων κυήσεων ήδη μας απασχολεί ως οικονομικό αλλά και κοινωνικό γεγονός», λέει ο μαιευτήρας-γυναικολόγος κ. Γιώργος Κοντόπουλος.
ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟΦεστιβάλ διδύμων στο Οχάιο και εστιατόριο στη Ν. Υόρκη με δίδυμους ιδιοκτήτες και σερβιτόρους
Οι πιο γνωστοί δίδυμοι παγκοσμίως είναι οι Διόσκουροι... Ο Κάστορας και ο Πολυδεύκης. Δίδυμοι επίσης, σύμφωνα πάντα με τη μυθολογία μας, ήταν και οι θεοί του Ολύμπου Απόλλωνας και Αρτεμις, αλλά και ο Ηρακλής με τον Ιφικλή (η παράδοση τούς θέλει να έχουν διαφορετικό πατέρα). Ακολουθούν ο Ρωμύλος και ο Ρέμος από τη ρωμαϊκή μυθολογία.
Διδυμάκια είναι οι κόρες του Τζορτζ Μπους, της Θάτσερ, του Ελληνα πρώην πρωθυπουργού κ. Κώστα Καραμανλή και χιλιάδες ακόμη...διάσημα παιδιά.
Κάθε χρόνο στο Οχάιο των ΗΠΑ, το πρώτο Σαββατο­κύριακο του Αυγούστου, γίνεται ένα φεστιβάλ διδύμων, όπου μπορούν να συμμετέχουν όλοι όσοι είχαν την τύχη να γεννηθούν δίδυμοι, τρίδυμοι, καθώς και οι οικογένειές τους.
Μάλιστα εκεί εκδίδεται και ειδικό περιοδικό που απευθύνεται σε δίδυμα και ονομάζεται «Twins».
Στη Νέα Υόρκη, υπάρχει ένα εστιατόριο που λέγεται «Twins», ανήκει σε δύο δίδυμες αδερφές και όλοι οι σερβιτόροι του μαγαζιού είναι δίδυμοι!
Στα παγκόσμια ιατρικά χρονικά, παρουσιάζονται ακόμη και...ολόκληρα χωριά διδύμων. Στο Κοντίνχι, ένα απομακρυσμένο χωριό στην επαρχία Κεράλα της Ινδίας, εδώ και πενήντα χρόνια παρατηρείται ένα περίεργο φαινόμενο: γεννιέται ένας υπερβολικά μεγάλος αριθμός από δίδυμα παιδιά, με αποτέλεσμα σήμερα σε μια κοινότητα μόλις 2.000 ατόμων πάνω από το 10% να είναι δίδυμα αδέλφια. Μόνο το 2008 σε 300 οικογένειες που τεκνοποίησαν γεννήθηκαν 15 ζεύγη διδύμων, ποσοστό εξαπλάσιο από τον εθνικό μέσο όρο δίδυμων γεννήσεων! Ενα παρόμοιο φαινόμενο παρουσιάζεται και σε χωριό της Βραζιλίας, όπου γεννιούνται μόνο δίδυμα!
ΣΧΟΛΕΙΑ ΚΑΙ ΔΙΔΥΜΑΤα τελευταία πέντε χρόνια, οι δάσκαλοι παρατηρούν στις εγγραφές του Σεπτέμβρη αθρόες προσελεύσεις διδύμων, που γεμίζουν τις τάξεις.
Επίσημη καταγραφή για τη νέα εικόνα των σχολείων δεν έχει γίνει ακόμη, αλλά οι διαμαρτυρίες γονέων παιδιών που μένουν κάθε χρόνο έξω από τις λίστες σχολείων όπως τα Αρσάκεια, εξαιτίας των «τάξεων των διδύμων», είναι πολλές.
«Παλαιότερα οι εγγραφές διδύμων στα πρωτάκια ήταν κάτι πρωτότυπο. Μπορεί να είχαμε ένα ζευγάρι διδύμων σε ολόκληρο το σχολείο. Τώρα έχουν αλλάξει τα πράγματα. Πέρσι είχαμε 7 δίδυμα...», λέει ο Βασίλης Λαμπρόπουλος, διευθυντής του 55ου σχολείου Αθηνών.
Στο 152ο Δημοτικό Αθηνών, από τα 120 παιδιά τα 5 ήταν δίδυμα, στη διάρκεια της προηγούμενης σχολικής χρονιάς.
ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΑΝΤΣΑΚΛΗΣΤην τελευταία 20ετία αυξήθηκαν οι δίδυμες κυήσεις
«Μελετήσαμε τις δίδυμες κυήσεις σε ένα εύρος 20ετιας. Σκοπός μας ήταν η παρουσίαση των τοκετών διδύμων κυήσεων στο νοσοκομείο «Αλεξάνδρα» κατά το χρονικό διάστημα 1991 έως και το 1ο εξάμηνο του 2010 », λέει στο «Εθνος της Κυριακής» ο κ Α. Αντσακλής, καθηγητής Μαιευτικής- Γυναικολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, διευθυντής Α΄Γυναικολογικής Κλινικής στο Νοσοκομείο «Αλεξάνδρα». Ο ίδιος μας αναλύει τα αποτελέσματα:
«Εγινε αναδρομική μελέτη του αρχείου των τοκετών που διενεργήθηκαν στο παραπάνω διάστημα και συνελέγησαν στοιχεία σχετικά με τον αριθμό των διδύμων κυήσεων, την ηλικία της μητέρας, την ηλικία κύησης, τον τρόπο διενέργειας του τοκετού (φυσιολογικός τοκετός ή καισαρική τομή), το βάρος γέννησης των νεογνών και το ποσοστό διδύμων κυήσεων με υποβοηθούμενη αναπαραγωγή.
Τα αποτελέσματα έδειξαν την αυξητική τάση των δίδυμων κυήσεων και γεννήσεων. Σε σύνολο 65.233 τοκετών εντοπίστηκαν συνολικά 1.431 τοκετοί διδύμων κυήσεων (ποσοστό 2,19%). Το ποσοστό αυτό κυμάνθηκε από 1,41-2,71% ανά έτος, εμφανίζοντας μια μικρή τάση αύξησης τα τελευταία χρόνια.
Η ηλικία της μητέρας κυμάνθηκε από 16 έως 47 έτη (μέσος όρος τα 30,75 έτη). Η ηλικία της μητέρας παρουσιάζει μια αύξηση της τάξης των 2-2,5 ετών τα τελευταία έτη. Το ποσοστό υποβοηθούμενης αναπαραγωγής κυμαίνεται από 17,24% έως 34,83% στο δείγμα μας, παρουσιάζοντας μια τάση αύξησης με τις τιμές να διαμορφώνονται στο 25-33% την τελευταία πενταετία, ενώ το ποσοστό των τοκετών που διενεργήθηκαν με καισαρική τομή κυμαίνεται από 67,2% έως 98,42%, παρουσιάζοντας μεγάλη αύξηση τα τελευταία χρόνια».
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΜΑΜΑΣ4.000 παιδιά στην Ελλάδα γεννιούνται με εξωσωματική
«Οι πολύδυμες κυήσεις (δίδυμες ή τρίδυμες) εμφανίζουν σημαντική αύξηση τα τελευταία 30 χρόνια, αποτέλεσμα της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (εξωσωματική γονιμοποίηση, σπερματέγχυση, φαρμακευτική πρόκληση ωοθυλακιορρηξίας).
Κατά τη φυσιολογική σύλληψη, το ποσοστό των διδύμων είναι 1/80 γεννήσεις, ενώ το ποσοστό των τριδύμων είναι 1/802 = 1/6400 γεννήσεις», λέει στο «Εθνος της Κυριακής» ο γιατρός Αναπαραγωγής κ. Λεωνίδας Μαμάς, συνεχίζοντας:
«Τα ποσοστά αυτά όμως αλλάζουν όταν η κύηση είναι αποτέλεσμα εξωσωματικής γονιμοποίησης. Στην εξωσωματική γονιμοποίηση το ποσοστό των διδύμων είναι 26,5% των γεννήσεων και το ποσοστό των τριδύμων είναι 2,9% των γεννήσεων. Διαπιστώνεται λοιπόν ότι ο αριθμός των διδύμων και τριδύμων αυξάνεται κατά 30 φορές σε σχέση με τη φυσιολογική σύλληψη.
Παγκοσμίως, σύμφωνα με τα τελευταία, επίσημα δεδομένα, γεννιούνται ετησίως 200.000 παιδιά μετά από εξωσωματική γονιμοποίηση, ενώ από το 1997 μέχρι το 2005, οπότε υπάρχουν και τα επίσημα στοιχεία, 3.500.000 παιδιά έχουν γεννηθεί παγκοσμίως.
Στην Ελλάδα, γεννιούνται περίπου 4.000 παιδιά μετά από εξωσωματική γονιμοποίηση. Από αυτά, το 26,5% είναι δίδυμα και το 2,9% είναι τρίδυμα. Πρέπει να τονιστεί εδώ ότι η υψηλή φροντίδα και η συχνή και στενή παρακολούθηση των πολύδυμων κυήσεων έχουν συνήθως πολύ καλή έκβαση. Η παρακολούθηση είναι απαραίτητη για την πιθανότητα προεκλαμψίας και πρόωρου τοκετού που μπορεί να αποφευχθεί με περίδεση του τραχήλου».
Το 52% των τοκετων στο Μαιευτήριο «Ελενα Βενιζέλου» γίνονται με καισαρική, ίδιο το ποσοστό το 2006 και στο ΙΑΣΩ, ενώ στα μαιευτήρια ΛΗΤΩ και Μητέρα σε σύνολο 16.000 τοκετών το 2006 το ποσοστό των καισαρικών ανήλθε στο 48%

ΒΙΒΙΑΝ ΜΠΕΝΕΚΟΥ