6.3.13

Γιατί τα παιδιά που κρατούν οι ζητιάνες κοιμούνται συνεχώς;

Το άρθρο αυτό έχει κυκλοφορήσει στο facebook και ο συγγραφέας του είναι άγνωστος. Η ιστορία του όμως είναι, δυστυχώς, πολύ γνωστή.
Στη στάση του μετρό συναντώ καθημερινά μια γυναίκα απροσδιορίστου ηλικίας. Τα μαλλιά της βρώμικα και ανακατεμμένα, τα ρούχα της κουρελιασμένα και το πρόσωπό της σκιμμένο στη θλίψη.
Η γυναίκα κατάχαμα στο βρώμικο πάτωμα και δίπλα της το ποτηράκι, όπου οι περαστικοί προσφέρουν τον οβολόν τους. Στα χέρια της γυναίκας, κοιμάται ένα δίχρονο παιδάκι. Του φοράει ένα βρώμικο καπέλο και εξίσου βρώμικα ρούχα.
Οι περισσότεροι περαστικοί, συγκινημένοι από το θέαμα προσφέρουν αβίαστα και το τελευταίο κέρμα από το πορτοφόλι τους, ξορκίζοντας με ανακούφιση την ενοχή της δικής τους ευδαιμονίας…
Καθημερινά, επί ένα μήνα, προσπερνούσα τη ζητιάνα, χωρίς βεβαίως να της δίνω χρήματα, γνωρίζοντας καλά ότι είναι “υπάλληλος” μιας καλοστημένης επιχείρησης απάτης, με διαχειριστή τον τοπικό ζητιανομαφιόζο, πιθανό ιδιοκτήτη βίλας και πολυτελούς αυτοκινήτου. Σε αυτόν θα καταλήξει η είσπραξη της ημέρας της ζητιάνας… Όχι ότι κι αυτή δεν κερδίζει τίποτα φυσικά… ένα μπουκάλι βότκα κι ένα σουβλάκι στο τέλος της ημέρας είναι ακριβώς ό,τι χρειάζεται…
Αφού λοιπόν την προσπερνούσα αδιάφορα επί ένα μήνα, ξαφνικά το συνειδητοποίησα… Στέκομαι μπροστά της κοιτάζοντας αυτό το μωρό και συνειδητοποιώντας ότι κάτι δεν πάει καλά. Ένα δίχρονο μωρό, από το πρωί μέχρι το βράδυ “κοιμάται” συνεχώς στην αγκαλιά της “μαμάς” του, χωρίς να κλαίει, να γκρινιάζει, να μουρμουρίζει, να σαλεύει καν!
Όποιος από εμάς έχει παιδιά, ξέρει καλά… ένα μωρό σε αυτήν την ηλικία με δυκολία κοιμάται ακόμα και τη νύχτα, πόσο μάλλον ολόκληρη την ημέρα συνεχώς!
Το συγκεκριμένο μωρό της ζητιάνας, για ένα συνεχόμενο μήνα, δεν το είδα ποτέ ξύπνιο… Κοιτούσα μια αυτό, μια εκείνη, και οι υποψίες μου όλο και φούντωναν. Στο τέλος, δείχνοντας το μωρό, τη ρώτησα:”-Γιατί κοιμάται συνέχεια;”
Εκείνη, με αγνόησε, προσποιούμενη ότι δεν με άκουσε. Επανέλαβα την ερώτηση. Σήκωσε το βλέμμα της, φανερά ενοχλημένη, και με απόμακρο ύφος μουρμούρισε μια βρισιά μέσα από τα χείλια της.
Ξαναρώτησα με απόγνωση: “-Γιατί κοιμάται συνέχεια;!” … Πίσω μου, κάποιος με έπιασε από τον ώμο. Ένας ηλικιωμένος κύριος, ενοχλημένος από την “απάνθρωπη” συμπεριφορά μου, με επέπληξε: “Γιατί την ενοχλείς; Δεν την αφήνεις ήσυχη στην δυστυχία της;” … και απομακρύνθηκε αφού πέταξε μερικά νομίσματα στο ποτηράκι της ζητιάνας, ικανοποιημένος σίγουρα για την καλή του πράξη της ημέρας. Εκείνη, σαν “καλή χριστιανή”, τον ευχαρίστησε αρχίζοντας να σταυροκοπιέται με μανία.
  Την επόμενη μέρα ήρθα σε επικοινωνία με έναν παλιό γνωστό. Έναν ρουμανικής καταγωγής αστείο ανθρωπάκο, με μικρά κατάμαυρα μάτια. Η μόρφωσή του περιορίστηκε στις τρεις πρώτες τάξεις του δημοτικού σχολείου, αυτό δεν τον εμποδίζει όμως να κυκλοφορεί με πανάκριβα αυτοκίνητα και να είναι περήφανος ιδιοκτήτης μιας έπαυλης με -ποιός ξέρει πόσα- δωμάτια και μπαλκόνια. Αυτός ο “φίλος” με κατατόπισε επαρκώς γι αυτήν την μπίζνα:
Πρόκειται για μια πολύ καλά οργανωμένη εγκληματική επιχείρηση, παρά το φαινομενικά πρόχειρο και αυθόρμητο σκηνικό της. Τα παιδιά που χρησιμοποιούν, είτε τα έχουν ενοικιάσει από οικογένειες αλκοολικών, ή απλώς τα έχουν κλέψει. Έπρεπε όμως να μάθω και γιατί κοιμούνται συνέχεια…
Ο “φίλος” μου ο Ρομά, πολύ φυσικά και με κανένα δισταγμό (σαν να μου έλεγε για τον καιρό) απάντησε στην ερώτησή μου: “-Ναι, είναι ναρκωμένα… με ηρωίνη ή βότκα” … Έμεινα αποσβολωμένος… “-Ποιά είναι ναρκωμένα με ηρωίνη ή βότκα;!” “-Τα παιδιά ντε, για να μην έχουν φασαρίες. Θα πρέπει να μένουν καθηλωμένα με μια άγνωστη γυναίκα όλη μέρα, φαντάζεσαι πόσο θα γκρίνιαζαν;”Αυτό κάνουν. Για να διατηρούν το παιδί “ήρεμο” και κοιμισμένο όλη μέρα, το ναρκώνουν με αλκοόλ ή ναρκωτικά. Φυσικά, ο παιδικός παρθένος οργανισμός δεν το αντέχει και τα παιδιά αυτά πεθαίνουν. Συχνά κιόλας, το παιδάκι ξεψυχά στην αγκαλιά της ζητιάνας, κατά τη διάρκεια της “εργασίας” της… Και η υποτιθέμενη “μάνα” είναι αναγκασμένη να κρατά στην αγκαλιά της το νεκρό παιδάκι μέχρι το βράδυ που θα τελειώσει η “βάρδιά” της. Συμβαίνει σ’ αυτή τη “δουλειά” … Και οι περαστικοί θα την υποστηρίζουν ρίχνοντας την ελεημοσύνη τους στο ποτηράκι της, πιστεύοντας ότι κάνουν την καλή πράξη της ημέρας.
Την επόμενη μέρα ξαναπέρασα από το ίδιο σημείο, με τη δημοσιογραφική μου ταυτότητα, έτοιμος για σοβαρή επέμβαση. Η ζητιάνα καθόταν πάλι στο ίδιο σημείο, κρατώντας πάλι ένα παιδί. Ένα διαφορετικό από το χθεσινό παιδί. Άρχισα να της κάνω ερωτήσεις: πού είναι το χθεσινό παιδί, αν έχει χαρτιά για το παιδί…
Κι ενώ εκείνη με αγνοούσε συστηματικά, οι υπόλοιποι περαστικοί αντίθετα, με κατηγορούσαν ότι επιτίθεμαι σε μια κακόμοιρη ζητιάνα μάνα χωρίς λόγο, και με απομάκρυναν με περιφρόνηση. Δεν είχα άλλη λύση από το να απευθυνθώ στην αστυνομία. Όταν όμως η αστυνομία εμφανίστηκε, η ζητιάνα με το παιδί είχε εξαφανιστεί… Αισθάνθηκα σαν να παλεύω με ανεμόμυλους.
Την επόμενη φορά που θα δείτε ζητιάνα με παιδί, σκεφτείτε καλά πριν με τρόμο. Πρόκειται για ένα κακοποιημένο δυστυχισμένο πλάσμα, υποχείριο αδίστακτων κακοποιών. Με το να δώσετε χρήματα σε αυτήν που το εκμεταλλεύεται, διαιωνίζετε την αλυσίδα αυτής της “μπίζνας” και συμβάλλετε ενεργά στο φόνο ενός ακόμη παιδιού.
Όπως κάθε επιχείρηση που κλείνει όταν δεν έχει πια πελάτες, έτσι κι αυτή θα εξέλειπε, αν δεν υπήρχε κόσμος που να ανταποκρίνεται, αν δεν υπήρχε η συγκεκριμένη “πελατεία” της. Η εξάλειψη τέτοιου είδους “επιχειρήσεων” σημαίνει ότι λιγότερα παιδιά θα κλαπούν και θα δολοφονηθούν από χορήγηση ναρκωτικών και αλκοόλ.
Τώρα πια γνωρίζετε γιατί τα παιδιά που κρατούν οι ζητιάνες κοιμούνται συνέχεια. Η επιλογή είναι δική σας. “βοηθήσετε” με τον οβολό σας. Μην κοιτάξετε το παιδάκι με τρυφερότητα, να το κοιτάξετε

7.10.12

Μουσείο Ελληνικής Παιδικής Τέχνης - Δωρεάν εκπαιδευτικά προγράμματα

Χάρη στη δωρεά του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος», το Μουσείο Ελληνικής Παιδικής Τέχνης προσφέρει δωρεάν εκπαιδευτικά προγράμματα, σε όλα τα Δημόσια Νηπιαγωγεία και Δημοτικά σχολεία.

διαβάστε περισσότερα στη διεύθυνση http://entertainment.in.gr/html/ent/784/ent.130784.asp

Ίδρυμα Ευγενίδου: εκπαιδευτικό πρόγραμμα για παιδιά "Δεν είναι μαγεία, είναι Επιστήμη!"

Η Βιβλιοθήκη και η Διαδραστική Έκθεση Επιστήμης και Τεχνολογίας του Ιδρύματος Ευγενίδου υποδέχονται τη νέα σχολική χρονιά με το πρωτότυπο πρόγραμμα –αφιέρωμα στο βιβλίο, με τίτλο «Δεν είναι μαγεία, είναι επιστήμη!».
Το πρόγραμμα αυτό, θα πραγματοποιηθεί σε συνεργασία με τις Εκδόσεις Πατάκη, το Σάββατο 6, 13 και 20 Οκτωβρίου 2012 και απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 9 έως 12 ετών.
Ειδικοί παιδαγωγοί-εμψυχωτές θα υποδεχθούν τα παιδιά στο Νεανικό Τμήμα της Βιβλιοθήκης στις 12:00. Οι μικροί μας φίλοι θα έχουν την ευκαιρία μέσα από παιχνίδια, αυτοσχεδιασμούς και εικαστικές κατασκευές να δημιουργήσουν με αφορμή μικρά τεχνάσματα της φύσης και της επιστήμης μια ιστορία γεμάτη φαντασία. Θα προσπαθήσουν ως ομάδες να λύσουν τα μυστήρια του παραμυθιού, για να καταφέρουν να φτάσουν στο τέλος του και να κατακτήσουν έναν θησαυρό.

Το πρόγραμμα συνεχίζει με δράση και περιπέτεια γεμάτη αινίγματα, τα οποία θα βρουν τη λύση τους στη Διαδραστική Έκθεση Επιστήμης και Τεχνολογίας, κατά την επίδειξη πειραμάτων με τίτλο: «Μαγεία ή Επιστήμη;».

Η δραστηριότητα αυτή ξεκινάει στις 13:30 και διαρκεί περίπου 40 λεπτά.

Το κόστος συμμετοχής των παιδιών και των συνοδών στη Διαδραστική Έκθεση Επιστήμης και Τεχνολογίας, που αποτελεί απαραίτητο κομμάτι του προγράμματος, είναι 3 Ευρώ.
Σημειώνεται ότι η τιμή αυτή είναι ειδική, μειωμένη για τη συγκεκριμένη δράση και το εισιτήριο είναι ημερήσιο.

Μετά το τέλος του εκπαιδευτικού προγράμματος, και ώρα 14:10, οι συμμετέχοντες θα έχουν τη δυνατότητα με το ίδιο εισιτήριο να επισκεφθούν τη Διαδραστική Έκθεση Επιστήμης και Τεχνολογίας, και να παρακολουθήσουν το πρόγραμμά της για όλη την υπόλοιπη μέρα. Το πρόγραμμα αυτό περιλαμβάνει:

• Ώρα 14:30 – 16:00: Διαδραστικό Εργαστήρι: Μαθητευόμενοι μάγοι(προτείνεται για παιδιά 9 έως 12 ετών)

• Ώρα 17:00 – 18:00 Εργαστήρι Κατασκευών(προτείνεται για παιδιά άνω των 9 ετών και ενήλικες).

Απαραίτητη είναι η δήλωση συμμετοχής και έως εξαντλήσεως των διαθέσιμων θέσεων στα τηλέφωνα της Βιβλιοθήκης: 210-9469631 και 632.
Πηγή: http://entertainment.in.gr/html/ent/934/ent.131934.asp

15.8.12

Μουσείο Ακρόπολης-Αρχαϊκά Χρώματα

Οικογενειακά παιχνίδια «Αρχαϊκά Χρώματα»

Στο πλαίσιο της δράσης «Αρχαϊκά Χρώματα», το Μουσείο προσκαλεί τις οικογένειες με τα παιδιά τους να ανακαλύψουν τα αρχαϊκά χρώματα μέσα από τρία παιχνίδια:

1. Το παιχνίδι αναζήτησης λεπτομερειών στα αρχαϊκά γλυπτά, εκεί όπου σώζεται το χρώμα τους.
2. Την κασετίνα ζωγραφικής που περιέχει πραγματικά ορυκτά χρώματα και αντίστοιχα μολύβια για να χρωματίζουν τα παιδιά το σχέδιο της Πεπλοφόρου.
3. Το DOMINO με συνδυασμούς σε ελεύθερη χρωματική απόδοση από τα σχέδια που διακοσμούσαν ρούχα και σκουλαρίκια των κορών της αρχαϊκής εποχής.
Για περισσότερες πληροφορίες:

31.5.12

Αύξηση των εισπνεόμενων ουσιών στην Ελλάδα

Στασιμότητα στη χρήση ναρκωτικών μεταξύ των Ευρωπαίων εφήβων

Λισσαβόνα, Πορτογαλία

Σημάδια σταθεροποίησης παρουσιάζουν τα ποσοστά χρήση ναρκωτικών ουσιών μεταξύ των εφήβων στην Ευρώπη, μετά την αύξηση που είχε καταγραφεί πριν από 10 χρόνια, σύμφωνα με τα αποτελέσματα μελέτης του Ευρωπαϊκού Κέντρου Παρακολούθηση Ναρκωτικών και Τοξικομανίας.

Τα στοιχεία, αφορούν δείγμα περισσότερων από 100.000 εφήβων 15 και 16 ετών από το Σχέδιο Πανευρωπαϊκής Έρευνας για το αλκοόλ και τα ναρκωτικά στους σχολικούς κύκλους (ESPAD), η οποία γίνεται κάθε τέσσερα χρόνια από το 1995, και «δείχνουν ότι η χρήση παράνομων ναρκωτικών ουσιών που παρατηρήθηκε σε αυτήν την ηλικιακή ομάδα μεταξύ του 1995 και του 2003 έχει σταθεροποιηθεί».

Ως εκ τούτου ο μέσος όρος της χρήσης των ουσιών αυτών παρέμεινε ο ίδιος στο 18% μεταξύ του 2007 και του 2011, έναντι 11% που ήταν το 1995 και 20% το 2003.

«Η μεγάλη πλειοψηφία των νεαρών μαθητών που ερωτήθηκαν το 2011 και που είχε ήδη δοκιμάσει μια παράνομη ναρκωτική ουσία, είχε κάνει χρήση κάνναβης», διευκρινίζεται στην έκθεση. Κατά μέσον όρο, το 17% των μαθητών δήλωσε ότι έχει κάνει χρήση κάνναβης, το 13% στη διάρκεια των τελευταίων 30 ημερών και το 7% στη διάρκεια του μήνα που πέρασε. Τα στοιχεία αυτά παραμένουν σταθερά σε σχέση με το 2007.

Η έκθεση όμως «αποκαλύπτει επίσης μια μείωση στην 'περιστασιακή υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ' (πέντε ποτήρια ή περισσότερα)», υπογραμμίζει το Παρατηρητήριο το οποίο εδρεύει στη Λισσαβόνα.

«Η θεαματική αύξηση αυτού του είδους κατανάλωσης αλκοόλ μεταξύ των κοριτσιών, η οποία παρατηρήθηκε μεταξύ των ερευνών του 2003 και του 2007 (29% ως 41%), μειώθηκε ελαφρά το 2011 στο 38%», σημειώνει το Παρατηρητήριο. Το ποσοστό αυτό μειώθηκε από 45 σε 43% μεταξύ των αγοριών.

Συνολικά η έρευνα αυτή δείχνει ότι το 79% των εφήβων μαθητών κατανάλωσαν αλκοόλ κατά τη διάρκεια των 12 τελευταίων μηνών και το 57% κατά τη διάρκεια των τελευταίων 30 ημερών. Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι «συνεχίζονται οι ελαφρές μειώσεις που παρατηρούνται από το 2003».

«Δυστυχώς, η συνολική τάση όσον αφορά το κάπνισμα κατά τη διάρκεια των τελευταίων 30 ημερών στις χώρες που μετείχαν στην έρευνα παρέμεινε η ίδια μεταξύ του 2007 και του 2011, μετά τις μειώσεις που είχαν παρατηρηθεί μεταξύ του 1999 (35%) και του 2007 (28%)», υπογραμμίζει ωστόσο η ευρωπαϊκή υπηρεσία, επισημαίνοντας «πολύ μεγάλες αυξήσεις στην Πορτογαλία και το Μονακό».

«Φλερτάρουν» με τις παράνομες ουσίες οι Έλληνες έφηβοι
Οι μαθητές ηλικίας 15-16 ετών της Ελλάδας αναφέρουν σε χαμηλότερο ποσοστό ότι κάπνισαν τον τελευταίο μήνα πριν από την έρευνα (21% έναντι 28%) συγκριτικά με το μέσο όρο των χωρών της έρευνας. Αντιθέτως, υψηλότερα είναι τα ποσοστά των μαθητών αυτής της ηλικίας στην Ελλάδα που έχουν κάνει χρήση εισπνεόμενων ουσιών (14% έναντι 9% μέσος όρος ESPAD), όπως επίσης και χρήση ηρεμιστικών ή υπνωτικών χωρίς τη σύσταση γιατρού (9% έναντι 6%).

Όσον αφορά το αλκοόλ, ιδιαίτερα επισημαίνεται η μεγάλη διαφορά των μαθητών 15-16 ετών της Ελλάδας από τους συνομηλίκους τους της έρευνας ESPAD στην κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών τουλάχιστον μία φορά τον τελευταίο μήνα, καθώς κατατάσσονται στις 4 χώρες με τα υψηλότερα ποσοστά της έρευνας. Εντούτοις, η υπερβολική χρήση αλκοόλ (5 ή και περισσότερα ποτά στη σειρά) αναφέρθηκε από σχεδόν παρόμοιο ποσοστό μαθητών αυτής της ηλικίας της χώρας μας (45%) συγκριτικά με το μέσο όρο της έρευνας ESPAD (39%). Επίσης, οι μαθητές 15-16 ετών στην Ελλάδα φαίνεται να καταναλώνουν ποτά χαμηλότερης περιεκτικότητας σε αλκοόλ από ό,τι κατά μέσο όρο οι συνομήλικοί τους στις χώρες της έρευνας.
Συγκριτικά με το μέσο όρο των χωρών της έρευνας, χαμηλότερο είναι το ποσοστό των μαθητών ηλικίας 15-16 ετών της Ελλάδας που έχουν κάνει χρήση κάνναβης (17% μέσος όρος ESPAD έναντι 8% Ελλάδας), ενώ σε παρόμοιο ποσοστό έχουν κάνει χρήση οποιασδήποτε παράνομης ουσίας εκτός από κάνναβης (ηρωίνης, κοκαΐνης, αμφεταμίνες, κρακ, έκσταση, LSD, μαγικά μανιτάρια, GHB) τουλάχιστον 1 φορά στη ζωή τους (6% και 5%, αντίστοιχα).
Σε γενικές γραμμές, τα αποτελέσματα της Ευρωπαϊκής Έκθεσης ESPAD 2011 για την Ελλάδα αναδεικνύουν την ανάγκη για παρεμβάσεις πρόληψης στους μαθητές 15-16 ετών αναφορικά με τη χρήση αλκοόλ, ηρεμιστικών/υπνωτικών χωρίς τη σύσταση γιατρού, όπως και με τη χρήση εισπνεόμενων ουσιών.

health.in.gr, ΑΠΕ-ΜΠΕ

22.4.12

Παιδική Βιβλιοθήκη Εθνικού Κήπου

Εντός Εθνικού Κήπου, Είσοδος Ηρώδου Αττικού - Λεωφ. Αμαλίας,

Αθήνα,
Τηλέφωνο: 210 3236503

Υπάρχουν δύο αναγνωστήρια με περίπου 6.000 βιβλία, μία αίθουσα παραμυθιού και μουσικής ακρόασης, και ένας προθάλαμος για την πρώτη επαφή με τις δραστηριότητες και το υλικό.

Επιπλέον, το πρώτο Σάββατο κάθε μήνα η αφηγηματική ομάδα «Παραμυθοσέντουκο» καλωσορίζει το μήνα που έρχεται με αφηγήσεις λαϊκών ελληνικών παραμυθιών, συνοδεία ζωντανής μουσικής ειδικά γραμμένη για τα παραμύθια.

Λειτουργεί καθημερινά 9:00 - 15:00 εκτός Κυριακής και Δευτέρας

http://www.paidorama.com/%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B5%CF%82/%CE%A0%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7-%CE%95%CE%B8%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D-%CE%9A%CE%AE%CF%80%CE%BF%CF%85/View-details.html

4.3.12

Καθιέρωση της 6ης Μαρτίου ως Πανελλήνια Σχολική Ημέρα κατά της Βίας στο Σχολείο

Το Υπουργείο Παιδείας, ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένο σε θέματα ενδοσχολικής βίας, καθιέρωσε την 6η Μαρτίου ως Πανελλήνια Σχολική Ημέρα κατά της Βίας στο Σχολείο.

Η ημέρα αυτή αποτελεί μια αφορμή για εκπαιδευτικούς, μαθητές και γονείς σχολείων όλης της χώρας να ανταλλάξουν σκέψεις, πληροφορίες και ιδέες και να ενεργοποιηθούν με δράσεις ευαισθητοποίησης για την πρόληψη και αντιμετώπιση της σχολικής βίας και του εκφοβισμού που εκδηλώνεται μεταξύ και εναντίον των μαθητών, ώστε να περιοριστούν οι δίαυλοι εκδήλωσης της βίας στη ζωή των ανηλίκων και να αποτραπούν οι αρνητικές συνέπειες στις διαπροσωπικές τους σχέσεις.

http://epsype.blogspot.com/2012/03/6_01.html




19.2.12

Στέλιος Ράμφος: «Η Ελλάδα της κρίσης έχει το άγχος του μαθητή»

Το απόγευμα της Πέμπτης 16 Φεβρουαρίου 2012, η αίθουσα «Δημήτρης Μητρόπουλος» του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών είχε γεμίσει μια ώρα πριν από την έναρξη της διάλεξής του στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του Megaron Plus. Το ίδιο συνέβη και με την αίθουσα «Νίκος Σκαλκώτας» στην οποία το κοινό παρακολούθησε (συνολικά πάνω από 900 άτομα) τον Στέλιο Ράμφο σε ζωντανή αναμετάδοση να μιλά για την εξαιρετικά προβληματική σχέση που έχουμε ως κοινωνία με τον χρόνο. Στη διάλεξή του με τίτλο «Time out: η ελληνική αίσθηση του χρόνου», ο φιλόσοφος και συγγραφέας προσπάθησε να αναλύσει τους λόγους που κρατούν κατά την γνώμη του την Ελλάδα εκτός ιστορικότητος, μέσα ακριβώς από την αίσθηση που έχουμε ως λαός για τον χρόνο.


«Για μια ακόμη φορά βρισκόμαστε σε πολύ δύσκολη θέση. Οχι εξαιτίας φυσικών καταστροφών ή πολιτικών ατυχημάτων. Αυτή τη φορά, μετά από 40 χρόνια άπλετης μεταπολιτευτικής δημοκρατίας, πρωτοφανών ελευθεριών, οικονομικής ευημερίας μέσα στο ασφαλές πλαίσιο της Ε.Ε., ο λόγος της δοκιμασίας μας, πέρα από τις διεθνείς διαστάσεις αυτής της κρίσης, είναι κυριαρχικά οι δικές μας επιλογές και πράξεις. Τώρα δεν υπάρχουν εξωτερικοί εχθροί. Πρέπει τώρα να νικήσουμε τον κακό εαυτό μας με ένα και μόνον όπλο: τη σοφία του πόνου. Αυτός είναι ο δρόμος που πρέπει να τραβήξουμε για να πετύχουμε. Θέλουμε μια νέα εικόνα εαυτού σ' έναν δρόμο καθάρσιας προκοπής» για να τοποθετηθούμε σε έναν κόσμο που συνεχώς αλλάζει.

Η κρίση είναι πρώτα πνευματική και μετά οικονομική

Με αυτήν την «εικόνα εαυτού», πρότεινε ο Στέλιος Ράμφος που γυρόφερνε συνεχώς τη σκηνή, «πρέπει να εννοούμε μια ενότητα συνειδήσεως» που επιτυγχάνεται μόνο μέσα από την αίσθηση της διάρκειας και της εν γένει σχέσης που έχει ένας λαός με το χρόνο, την ιστορικότητά του. Η Ελλάδα, σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, «είναι εκτός ιστορικότητος» επειδή ως λαός και κατ' επέκτασιν ως άτομα έχουμε «προβληματική σχέση με τον χρόνο». Αυτός, εξήγησε, είναι ο λόγος που έχουμε πρόβλημα με τις πράξεις και τις αποφάσεις. «Αν οι άνθρωποι είναι αυτό που πράττουν, μέσα στον χρόνο δημιουργούν τον εαυτό τους. Αν ταυτοχρόνως είμαστε και ό,τι παθαίνουμε από εκεί πρέπει να αρχίσουμε να προβληματιζόμαστε».

«Βιώνουμε μια κρίση πρωτίστως πνευματική και δευτερευόντως οικονομική» τόνισε ο Ράμφος. «Η πνευματικότητα του προβλήματος φαίνεται, στο βάθος, από την τεράστια κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών προς το κράτος, δεν έχουμε να κάνουμε με τις συνήθεις καχυποψίες» μέσα σε μια «δημοκρατία χαλαρότητος». «Η κρίση εμπιστοσύνης έχει να κάνει με μια βαθύτερη κρίση νοήματος. Το κενό αυτό του νοήματος και οι απαντήσεις που δεν υπάρχουν οδηγούν σε πραγματικότητες καταστροφής και το μηδέν» κάτι που είδαμε τόσο τον Δεκέμβριο του 2008 όσο και στο πρόσφατο σκηνικό πολέμου στο κέντρο της ελληνικής πρωτεύουσας. «Πρέπει να εκτιμήσουμε σοβαρά τις διαστάσεις του μηδενισμού που έχουν να κάνουν με την κενότητα του νοήματος, ό,τι προέρχεται δηλαδή από την διαταραγμένη σχέση μας με τον χρόνο».

Ο Ράμφος έδωσε σε αυτό το «πρόβλημα του χρόνου» ξεκάθαρα πολιτισμικές προεκτάσεις. Παρομοίασε τη χώρα μας με έναν αγχωμένο μαθητή ένα βράδυ πριν τις πανελλήνιες εξετάσεις. «Υπάρχει ο χρόνος ο αντικειμενικός, ο μετρήσιμος. Υπάρχει όμως και ένας εσωτερικός χρόνος που έχει να κάνει με τη συνείδηση, ο χρόνος των πολιτισμών και των ψυχών. Εμένα αυτός με ενδιαφέρει. Το άγχος του μαθητή είναι εν προκειμένω ο εσωτερικός χρόνος. Πρέπει να δούμε την κρίση ως πολιτισμική πραγματικότητα. Η Ελλάδα έχει το άγχος του μαθητή. Ολες οι κοινωνίες της Ανατολής είχαν προβληματική σχέση με τον χρόνο. Οποτε θέλησαν να εκσυγχρονιστούν αναζήτησαν την ένταξή τους στο χρονικό συνεχές της Δύσης» επεσήμανε.

«Στην κοινωνία μας ο χρόνος είναι κλειστός, έχει από πίσω μια μεγάλη ιστορία και πάντα θεμελιώνεται στην οικογένεια που αποδέχεται την πραγματικότητα μόνο στο πλαίσιο της οικείας, ως μια ατέρμονη αναπαραγωγή των βιωμάτων. Η τάση μιας τέτοιας κουλτούρας είναι μία: μετατρέπει συνεχώς τον χρόνο σε χώρο για να αποκλείσει τους καινούργιους χρόνους, είναι η εγγύηση ότι δεν θα αλλάξει ποτέ τίποτα. Η τάση μας, το προβληματικό σημείο του πολιτισμού μας είναι η ανάγκη του εξοβελισμού της κινήσεως του χρόνου. Οι κοινωνίες που αντιστέκονται στους εκσυγχρονισμούς είναι οι κοινωνίες που μετατρέπουν τον χρόνο σε χώρο».

Για περισσότερες πληροφορίες: http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=444278

19.12.11

«Δεν θα γυρίσω να πάρω την Αννα. Συγγνώμη»

Γονείς σε απόλυτη φτώχεια ζητούν να αφήσουν το παιδί τους στα χωριά SOS


Της Μαριλης Μαργωμενου

Η Αννα ήταν ακόμα στον παιδικό σταθμό. Είχε πάει απόγευμα και η μαμά της δεν είχε εμφανιστεί. Οι νηπιαγωγοί δεν ήξεραν τι να κάνουν. Ωσπου το κοριτσάκι έβγαλε κάτι απ' την τσέπη του. Ηταν ένα σημείωμα: «Δεν θα γυρίσω να πάρω την Αννα. Δεν έχω λεφτά, δεν μπορώ να τη μεγαλώσω. Συγγνώμη. Η μαμά της».

Ο άνθρωπος που μου λέει την ιστορία την διηγείται σαν κάτι συνηθισμένο. Ο Στ. Σιφνιός είναι υπεύθυνος της κοινωνικής υπηρεσίας στα Παιδικά Χωριά SOS. «Οι νηπιαγωγοί κάλεσαν την Εισαγγελία», λέει. «Και ο εισαγγελέας έστειλε το παιδί σ' εμάς».

Ολα αυτά δεν έγιναν σε κάποιο βιβλίο του Ντίκενς. Εγιναν σε μια συνοικία της Αθήνας. Η μαμά της Αννας δεν είναι τρελή. Είναι μια κοπέλα που έχασε τη δουλειά της και πανικοβλήθηκε. Σαν την ιστορία της, υπάρχουν τουλάχιστον πεντακόσιες ακόμη ιστορίες. Σήμερα στην Ελλάδα πεντακόσιοι γονείς είναι σε τέτοια οικονομική κατάσταση, που ζήτησαν στα Παιδικά Χωριά SOS να αφήσουν εκεί το παιδί τους.

«Μέχρι πριν από δύο χρόνια, το 95% των αιτημάτων είχε να κάνει με κακοποίηση. Αποφάσιζε ο εισαγγελέας πως κινδυνεύει το παιδί», λέει στην «Κ» η κοινωνική λειτουργός των Χωριών SOS, Π. Βασταρούχα. «Τώρα τα μισά αιτήματα είναι από γονείς σε απόλυτη φτώχεια. Οκτώ στις δέκα φορές είναι Ελληνες, τις πιο πολλές φορές μονογονεϊκές οικογένειες, συνήθως χωρίς άλλους συγγενείς».

Η κυρία Μαρίνα εδώ και 19 χρόνια είναι μητέρα στα Χωριά SOS. Εκείνη ζει την ιστορία από την άλλη πλευρά. «Το καινούργιο παιδάκι το φέρνει στο σπίτι μας η μαμά του», λέει. «Του δείχνει το κρεβάτι του, του δείχνει το δωμάτιό του, του δείχνει εμένα. Και μετά, «σ' αγαπάω» λέει, και φεύγει. Και το παιδάκι μένει στην πόρτα». Το ακούω στη φωνή της.

Στέκονται και κοιτάζουν
Η κυρία Μαρίνα κάνει προσπάθεια για να συνεχίσει. «Κανένα τους δεν φωνάζει», λέει. «Στέκονται στην πόρτα και κοιτάζουν μέχρι να χαθεί η μαμά τους. Αν είναι αδελφάκια, δύο ή πιο πολλά, εκείνο το βράδυ δεν μπορείς να τα χωρίσεις. Τα βάζεις το καθένα στο κρεβάτι του και δέκα λεπτά μετά γίνονται ένα κουβάρι, μαζεύονται όλα μαζί ξανά, να αγγίζουν το ένα το άλλο».

Κανονικά, τα Χωριά SOS δεν δέχονται παιδιά που η οικογένειά τους είναι απλώς φτωχή. Γι' αυτές τις οικογένειες υπάρχει πρόγραμμα στήριξης στο σπίτι. Αλλά η απόλυτη φτώχεια δεν πάει σχεδόν ποτέ μόνη της. «Ηρθε ένα κοριτσάκι εδώ και νόμιζα πως έχει πρόβλημα. Τριών χρόνων, δεν ήξερε ούτε 15 λέξεις», λέει η κοινωνική λειτουργός. «Το είδαν οι γιατροί και είπαν πως η υγεία του είναι μια χαρά. Ο μπαμπάς του στις λαϊκές, η μαμά του τυφλή, το είχαν εγκαταλείψει το παιδί. Οταν δεν σου μιλάει κανείς, πώς να μάθεις λέξεις;». Η φτώχεια οδηγεί στην παραμέληση, ακόμα και στην κακοποίηση. Κάποιοι άνθρωποι, πριν φτάσει το παιδί τους εκεί, διαλέγουν την άλλη λύση. Οσο ακραία κι αν φαίνεται σ' εμάς.

«Εβγαινα απ' το Χωριό να πάρω γάλα για τα δικά μου τα παιδιά», λέει η κυρία Μαρίνα. «Στην κεντρική πύλη ήταν μια γυναίκα μ' ένα κοριτσάκι. Δεν ήξερε ότι εγώ είμαι μητέρα SOS, δεν με είδε καν. Κρατούσε το παιδί της όρθια και του μιλούσε. «Μη νομίζεις πως η μαμά δεν σ' αγαπάει. Σε λατρεύει η μαμά, αλλά δεν έχει να σου δώσει φαγητό. Αυτοί οι καλοί άνθρωποι εδώ...». Νόμιζε πως θα μπει μέσα, θα βρει κάποιον να αφήσει το παιδάκι και θα φύγει». Η κυρία Μαρίνα κρατάει με το χέρι της το μέτωπό της. Οσα χρόνια κι αν είσαι εδώ, μερικά πράγματα δεν τα συνηθίζεις ποτέ. «Το κρατούσε απ' το χέρι», λέει. «Κι αυτό δεν μιλούσε. Μόνο είχε σηκώσει το κεφαλάκι του και την κοίταζε. Δεν ξέρω τι έγινε μετά. Εφυγα. Είχα να πάρω γάλα στα δικά μου τα παιδιά».

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_18/12/2011_466572

2.11.11

Πώς η εύγλωττη σιωπή των νηπίων διδάσκει τους γονείς

Η ΠΡΩΙΜΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΑ ΜΩΡΑ ΔΙΝΕΙ ΠΛΟΥΤΟ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟΥ ΨΥΧΙΣΜΟΥ ΤΟΥΣ, ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΟΠΙΝΗ ΤΟΥΣ ΕΞΕΛΙΞΗ * ΕΙΔΙΚΗ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΡΙΑ ΚΑΤΑΡΡΙΠΤΕΙ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟΥΣ ΜΥΘΟΥΣ
Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΣΩΤΗΡΧΟΥ

Μπορεί να μη μιλάνε, αλλά οι αντιδράσεις τους και λαλίστατες είναι και εύγλωττες. Γιατί η μη λεκτική επικοινωνία έχει τόσες πολλές εκφάνσεις όσες είμαστε διατεθειμένοι να αφουγκραστούμε. Χαρά, θυμό, ενθουσιασμό, φόβο και οργή, ικανοποίηση, πόνο και απόλαυση, μια σειρά από συναισθήματα που εκφράζουν τα μωρά• μπορεί απλά να τα προσπεράσουμε ή να τα κατατάξουμε σε ό,τι η ευκολία των κλισέ προτάσσει.

 Και όμως, αυτοί οι πρώιμοι τρόποι επικοινωνίας παρέχουν έναν πλούτο πληροφοριών για την ανάπτυξη των πρωταρχικών σχέσεων, την οργάνωση του ψυχισμού και τη συμπεριφορά του βρέφους που μπορεί να καθορίσουν ακόμη και την κατοπινή του εξέλιξη ως ατόμου.  

Η βιωματική παρατήρηση βρεφών, που ως επιστημονική μέθοδος εκπαίδευσης θεραπευτών αναπτύχθηκε αμέσως μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο στη Μεγάλη Βρετανία, μας αφηγείται πολλά όχι μόνο για τα βρέφη, αλλά και τους γονείς τους, ενώ αποτελεί ένα πολύτιμο εργαλείο για τους ειδικούς, ψυχαναλυτές και ψυχοθεραπευτές, αλλά και όσους ασχολούνται με τα παιδιά, όπως είναι οι παιδαγωγοί, οι παιδίατροι ακόμη και οι δικαστικοί εμπειρογνώμονες σε υποθέσεις Οικογενειακού Δικαίου. Χρησιμοποιείται ακόμη σε συμβουλευτικές υπηρεσίες για παιδιά και γονείς.

Μια γνωριμία με όλα τα παραπάνω αποτελεί η πρόσφατη έκδοση «Παρατηρώντας το βρέφος» (Καστανιώτης), ένας συλλογικός τόμος που παρουσιάζει για πρώτη φορά στην Ελλάδα τη μέθοδο της ψυχαναλυτικής παρατήρησης του βρέφους.

Το βιβλίο δεν αρκείται στις βιωματικές καταγραφές Ελλήνων επιστημόνων, αλλά επεκτείνεται στην πρακτική χρησιμότητα της παρατήρησης τόσο ως μέσου εκπαίδευσης και προαγωγής της επιστημονικής σκέψης όσο και στις εφαρμογές της για να συναντήσει τις ανάγκες της σύγχρονης κοινωνίας.

Ταυτόχρονα, συστήνει στο ελληνικό κοινό ιστορικά κείμενα που συντέλεσαν με την οξυδέρκεια και ευαισθησία τους στην καθιέρωση αυτής της επιστημονικής μεθόδου συμβάλλοντας σε μια βαθύτερη γνωριμία με τον ψυχισμό του μωρού, την αλληλεπίδρασή του με αυτούς που το φροντίζουν και την ευθύνη των ενηλίκων να αναταποκριθούν στον νέο ρόλο τους, αφού σε αυτές τις πρώιμες σχέσεις εδράζεται ο τρόπος που θα μπορούν να σχετιστούν για το υπόλοιπο της ζωής τους. Γιατί, όπως έχει ειπωθεί, «το παιδί είναι ο πατέρας του ενήλικου»...

30.10.11

OnLine Μουσεία για παιδιά

NASA KIDS' CLUB: ο ιστότοπος της ΝΑΣΑ για τα παιδιά, με δραστηριότητες που βοηθούν στη μάθηση, όπως παιχνίδια, χρωματίζοντας σελίδες και εικονογραφημένες σελίδες με επεξηγηματικές εικόνες.

VIRTUAL EGYPTIAN ANTIQUITY MUSEUM: ιστότοπος με πληροφορίες για τα παιδιά, για την ιστορία της Αιγύπτου, τα μνημεία της, τις αρχαίες θρησκείες, τη ζωή στην Αρχαία Αιγυπτο, τη ζωή στη σημερινή Αίγυπτο και online παιχνίδια. Γράψτε το όνομα σας με ιερογλυφικά εδώ!

EXPLORATORTIUM for Teens: (Σαν Φρανσίσκο) η επιστήμη για τους νέους. Με video επίδειξης νέων που κάνουν skateboard και εξηγούν τους νόμους της φυσικής, πως ζωγραφίζουμε με το φως, πως φτιάχνουμε video 3D, ανακαλύπτουμε έντομα και τις συνήθειες τους κ.α

Για περισσότερες πληροφορίες στο
http://babytips.gr/Δραστηριότητες-για-παιδιά/Babytips.gr/online-kids-museums.html

Η οικονομική κρίση και οι επιπτώσεις στην ψυχική υγεία των νέων

Γράφει ο ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΚΟΛΑΪΤΗΣ, επίκ. καθηγητής Παιδοψυχιατρικής, διευθυντής Παιδοψυχιατρικής Κλινικής Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, Γεν. Νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία», Email: gkolaitis@med.uoa.gr

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (2005), 9,5-22% των παιδιών και των εφήβων παρουσιάζουν διαταραχές και προβλήματα συναισθήματος, συμπεριφοράς, ανάπτυξης, με σημαντικές βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπτώσεις. 50% των ψυχικών διαταραχών στους ανθρώπους ξεκινούν πριν από την ηλικία των 14 ετών και συχνά υποτροπιάζουν ή χρονίζουν. Η πλειονότητα των παιδιών και των εφήβων με σημαντικές ανάγκες ψυχικής υγείας δεν φτάνουν στις υπηρεσίες, ακόμα και σήμερα.
Τα προβλήματα ψυχικής υγείας παιδιών και εφήβων συχνά συνοδεύονται από ψυχικό, κοινωνικό και οικονομικό βάρος. Επίσης, συχνά συνοδεύονται από σημαντικές δυσκολίες στις σχέσεις με συνομηλίκους, στις σχολικές επιδόσεις, καθώς και στην ενήλικη ζωή, με δυσκολίες στις διαπροσωπικές σχέσεις και αυξημένα ποσοστά εμπλοκής με το νόμο και τις υπηρεσίες ΨΥΠΕ και πρόνοιας. Η ανάγκη για δράση επιβάλλεται επιπλέον και από την εφαρμογή στην πράξη της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Παρά ταύτα, η επένδυση στην ψυχική υγεία παιδιών και εφήβων είναι μικρότερη αυτής στην ψυχική υγεία ενηλίκων και αυτής στη γενική υγεία.

Διαταραχές διαγωγής

Είναι γνωστό το παράδειγμα των διαταραχών διαγωγής, των οποίων έχει μετρηθεί η οικονομική επιβάρυνση που προκαλούν. Η αγγλική αυτή μελέτη συνέκρινε παιδιά χωρίς προβλήματα, παιδιά με προβλήματα διαγωγής και παιδιά με διαταραχή διαγωγής (επιθετικότητα, κλοπές, ψέματα, σκασιαρχείο, φυγές, βανδαλισμοί, κ.λπ.). Γνωρίζουμε δε πως τουλάχιστον 30% των παιδιών της τελευταίας κατηγορίας εξελίσσονται σε ενήλικες με αντικοινωνικότητα (με ακραία εκδήλωση την εγκληματικότητα). Η μελέτη αξιολόγησε το κόστος από την ηλικία των 10 έως την ηλικία των 28 ετών σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας, εκπαίδευσης, πρόνοιας, δικαστικές, κ.λπ. Το αποτέλεσμα; Η 1η ομάδα παιδιών κόστισε στο κράτος περίπου 12.500 ―, η 2η σχεδόν 50.000 ― και η 3η 125.000 ― (τιμές 2002)...

Σύμφωνα με μελέτη, σε εξέλιξη της Πανεπιστημιακής Παιδοψυχιατρικής Κλινικής, σχεδόν 3 στις 4 οικογένειες παιδιών με διαταραχές του φάσματος του αυτισμού ξοδεύουν περισσότερα από 800 ― μηνιαίως για την αντιμετώπιση μόνο του προβλήματος του παιδιού τους, ενώ λιγότερο από τα μισά καλύπτονται από ασφαλιστικά ταμεία. Οι μισές μητέρες φαίνεται να έχουν σημαντικό σωματικό πρόβλημα ή πρόβλημα ψυχικής υγείας, κυρίως συμπτώματα κατάθλιψης. Αναρωτιέται, λοιπόν, κανείς πώς θα μπορέσουν οι συγκεκριμένες οικογένειες να ανταποκριθούν με επάρκεια στις ιδιαίτερα αυξημένες απαιτήσεις σε συνθήκες οικονομικής κρίσης.

Οι επιπτώσεις ψυχοκοινωνικών αντιξοοτήτων, όπως π.χ. η φτώχεια στα παιδιά, μπορεί να είναι έμμεσες και άμεσες. Πιο συγκεκριμένα, η φτώχεια μπορεί να οδηγήσει σε σκληρή και τιμωρητική στάση των γονέων (άμεση επίδραση) και τελικά σε αντικοινωνική συμπεριφορά (έμμεση επίδραση). Διάφορες μελέτες δείχνουν τη συσχέτιση φτώχειας με προβλήματα ψυχικής υγείας στα παιδιά μέσω διάφορων μηχανισμών.

Πειραματικές μελέτες στη συμπεριφορά αναζήτησης τροφής σε σκιουροπιθήκους (squirrel monkeys) έχουν δείξει ότι όταν τα θηλυκά αντιμετώπιζαν δυσκολίες στην ανεύρεση τροφής γίνονταν πιο αδρανή και είχαν ανεβασμένες τιμές κορτιζόλης για μεγάλα διαστήματα (απ' όταν η τροφή ήταν πιο εύκολα διαθέσιμη). Επιπλέον, η άσκηση του γονικού ρόλου γινόταν λιγότερη καλή (οι μητέρες είχαν μικρότερη επαφή με τα μικρά τους, ενώ εκείνα απαιτούσαν μεγαλύτερη). Αν και δεν εξομοιώνεται η έλλειψη τροφής στους πιθήκους με τη φτώχεια στους ανθρώπους, υπάρχουν κοινά στοιχεία στην εμπειρία μη πρόσβασης στα βασικά, που υποστηρίζουν την ύπαρξη της επίδρασης στα φυσιολογικά συστήματα σε ζώα και ανθρώπους. Η έκθεση, λοιπόν, μητέρων σε έλλειψη τροφής είχε αρνητική επίδραση στο δικό τους στρες, καθώς και στη γονική συμπεριφορά τους.

Το χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο μπορεί να οδηγήσει σε χειρότερη ψυχική υγεία, ενώ η κακή ψυχική υγεία μειώνει την ικανότητα του ατόμου να βελτιώσει ή να αποκτήσει υψηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο. Σε πρόσφατη (2007) μελέτη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας σε 7 ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων και η χώρα μας, βρέθηκε ότι το υψηλότερο εκπαιδευτικό επίπεδο των γονέων και το υψηλότερο επίπεδο της οικογένειας σχετιζόταν με πιο θετικές αντιλήψεις και συναισθήματα στα παιδιά και καλύτερη ψυχική υγεία.

Νεότερες κυρίως απόψεις τονίζουν πως δεν είναι η απόλυτη έλλειψη, αλλά μάλλον οι ανισότητες, που αυξάνουν τα προβλήματα ψυχικής υγείας. Πιο συγκεκριμένα, παιδιά που μεγαλώνουν σε μακροχρόνια φτώχεια παρουσιάζουν συναισθηματικά προβλήματα (π.χ. άγχος, δυστυχία), ενώ εκείνα που ζουν για λίγο σε συνθήκες φτώχειας παρουσιάζουν προβλήματα, όπως υπερκινητικότητα και συγκρούσεις με συνομηλίκους.

Τέλος, είναι πολύ σημαντικό να έχουμε υπόψη πως οι ανισότητες και η κακή ψυχική υγεία σχετίζονται με χειρότερη έκβαση της κατάστασης των παιδιών στην ενήλικη ζωή. Μεταξύ άλλων, η κακή ψυχική υγεία στην παιδική ηλικία συνδέεται με άλλα προβλήματα υγείας στη νεαρή ενήλικη ζωή (π.χ. χρήση ουσιών, βία, μικρότερη εκπαιδευτική πρόοδος, κακή αναπαραγωγική και σεξουαλική ζωή), ενώ υψηλότερα ποσοστά ψυχικών διαταραχών στην ενήλικη ζωή συνδέονται με πολλαπλά μειονεκτήματα στην παιδική ηλικία (π.χ. διαζύγιο γονέων, οικονομική δυσπραγία, ψυχική νόσος γονέα).

Ελλειψη σε δομές

Δυστυχώς, και στη χώρα μας η επένδυση στην ψυχική υγεία των νέων είναι μικρότερη αυτής στην ψυχική υγεία ενηλίκων και αυτής στη γενική υγεία. Αυτό επιβεβαιώθηκε και από την προ έτους αξιολόγηση του Εθνικού Σχεδίου Δράσης «Ψυχαργώς» για την περίοδο 2000-2009.

Η ομάδα Ευρωπαίων αξιολογητών κατέληξε, μεταξύ άλλων, ότι τα ποσοστά επίτευξης είναι αρκετά μικρά για υπηρεσίες και δομές, όπως π.χ. ιατροπαιδαγωγικά κέντρα (30%), ολοκληρωμένα κέντρα για αυτισμό (5,5%), κέντρα ημέρας αυτισμού (48%), ξενώνες για άτομα με αυτισμό (6%), ξενώνες βραχείας παραμονής (14,5%), κ.λπ. Επίσης, ότι υπάρχει σημαντική έλλειψη σε δομές και υπηρεσίες που αφορούν ειδικές κατηγορίες ασθενών: άτομα στο ευρύτερο φάσμα του αυτισμού, άτομα με νοητική υστέρηση, διατροφικές διαταραχές, κ.λπ.

Η κατανομή των παιδοψυχιατρικών υπηρεσιών χαρακτηρίζεται από μεγάλη ανισότητα, με τον νομό Αττικής να διαθέτει τις περισσότερες μονάδες και το μεγαλύτερο εύρος υπηρεσιών. Οι υπόλοιποι νομοί υστερούν σημαντικά τόσο σε αριθμό όσο και σε τύπο υπηρεσιών που παρέχουν. Ενδεικτικά αναφέρονται τα εξής: στην Αττική υπάρχουν 13 ιατροπαιδαγωγικά κέντρα, ενώ ο συνολικός αριθμός τους είναι 22.

Η πρόταση της ομάδας αξιολόγησης είναι ότι θα πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη σαν προτεραιότητα τα υπάρχοντα μεγάλα κενά στις υπηρεσίες. Επίσης, ότι χρειάζονται εξειδικευμένες υπηρεσίες για άτομα με αυτιστικές διαταραχές, νοητική υστέρηση, διατροφικές διαταραχές, κ.λπ.

Δράσεις που θα πρέπει να ενισχυθούν κατά προτεραιότητα είναι οι ακόλουθες: Υποστήριξη γονέων (και κυρίως εκείνων με ψυχικά προβλήματα) στην άσκηση του γονικού ρόλου τους και στην πρόληψη της παραμέλησης και της κακοποίησης. Πρόληψη εκφοβισμού (bullying) και επιθετικότητας. Μείωση κατάθλιψης και αυτοκτονικότητας. Αντιμετώπιση βίας, τραύματος και προστασία δικαιωμάτων παιδιών. Υποστήριξη παιδιών και εφήβων με ψυχικές διαταραχές. Καταπολέμηση στίγματος και διακρίσεων. Προαγωγή ΨΥΠΕ στο σχολείο και συνεργασία μεταξύ σχολείων, οικογενειών και υπηρεσιών για την κοινωνική συμμετοχή των νέων. Ενίσχυση ρόλου γειτονιάς και κοινότητας για συμμετοχή νέων και καλύτερη ψυχική υγεία.

Επιπλέον, θα πρέπει να φροντίσουμε για τη βελτίωση της υπάρχουσας επιστημονικής γνώσης, την έρευνα στην αξιολόγηση των παρεχόμενων υπηρεσιών και σχέση κόστους/αποτελεσματικότητας των παρεμβάσεων, τη συνεχιζόμενη εκπαίδευση των ειδικών, κ.λπ.

Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη του ευρωπαϊκού κλάδου του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (2011), χρειάζεται να γίνει διατήρηση των συστημάτων ψυχικής υγείας στην οικονομική κρίση με αντιμετώπιση του στίγματος της ψυχικής νόσου, επένδυση στην ψυχική υγεία, συνέχιση των ψυχιατρικών μεταρρυθμίσεων, κ.λπ. Αντίθετα, στη χώρα μας σήμερα 210 δομές του προγράμματος «Ψυχαργώς» φαίνεται να οδηγούνται σε κλείσιμο.

Η ανάγκη για οικονομία σήμερα στη χώρα μας, εντός και εκτός του Εθνικού Συστήματος Υγείας, είναι προφανής. Δεν θα πρέπει, όμως, να αποτελέσει το πράσινο φως για περικοπές στον πολύ ευαίσθητο τομέα της ψυχικής υγείας, ιδιαίτερα στις μικρές ηλικίες, και μάλιστα σε περίοδο που οι απαιτήσεις για τέτοιου είδους υπηρεσίες αυξάνουν και οι υπάρχουσες υπηρεσίες είναι ήδη ανεπαρκείς σε αριθμό (ή και εξειδίκευση), υποστελεχωμένες ή/και με προσωπικό υπό αποχώρηση και συχνά με χαμηλό ηθικό.

Τα παιδιά που εγκαταλείπονται στα παιδιατρικά νοσοκομεία, επειδή οι γονείς τους δεν μπορούν να τα μεγαλώσουν ολοένα και πληθαίνουν και ο κίνδυνος παλινδρόμησης στην Ελλάδα των ιδρυμάτων είναι πλέον ορατός. Ολοένα και συχνότερες είναι επίσης οι περιπτώσεις παιδιών που παραπέμπονται στην Πανεπιστημιακή Παιδοψυχιατρική Κλινική μετά από αυτοκτονία του γονέα τους, ως απόρροια της κρίσης.

Συνέπειες των περικοπών

Η περίοδος της λιτότητας που ζούμε είναι ακριβώς η πιο ακατάλληλη περίοδος για περικοπές στην ψυχική υγεία. Οι συνέπειες των περικοπών σήμερα είναι πολύ πιθανό ότι θα φέρουν πόνο στο μέλλον, αφού η μη θεραπεία των προβλημάτων ψυχικής υγείας των νέων κοστίζει σε πολλούς τομείς περισσότερο από τη θεραπεία τους.

Αντίθετα, αυτή είναι η κατάλληλη περίοδος για επένδυση σε επιστημονικά τεκμηριωμένες παρεμβάσεις πρόληψης, έγκαιρης παρέμβασης και θεραπείας ψυχικών διαταραχών, που μπορεί να έχουν οικονομικό όφελος και σε τομείς εκτός της υγείας.

Διχάζουν τα πειράματα σε βλαστοκύτταρα εμβύων

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ
Μπορεί να πατενταριστεί η ανθρώπινη ζωή; Είναι δυνατόν να τεθούν όρια στην ιατρική επιστημονική έρευνα και ποια; Τα ερωτήματα δεν είναι ρητορικά. Στοιχειοθετούν τον πυρήνα ενός πολύ μεγάλου σύγχρονου βιοηθικού διλήμματος: Η βιοτεχνολογική πρόοδος επηρεάζει καθοριστικά πλέον την εξέλιξη της ζωής αλλά περνά συνήθως μέσα από μεγάλα και συχνά αντικρουόμενα ιδιωτικά συμφέροντα.

Επιχειρώντας να επιλύσουν την καίρια αυτή αντίφαση, που εμπλέκει το δικαίωμα στη ζωή, τη θεμιτή επιστημονική έρευνα και την επιδίωξη του κέρδους, τα κράτη ακολούθησαν ποικίλες νομοθετικές προσεγγίσεις. Οπως μας εξηγεί ο επιστημονικός συνεργάτης της ελληνικής Επιτροπής Βιοηθικής, διδάκτωρ Νομικής Τ. Βιδάλης, στην Ευρώπη παρατηρούνται και «περιοριστικά καθεστώτα», όπως της Γερμανίας και της Αυστρίας, όσο και νομοθεσίες πιο χαλαρές, όπως της Αγγλίας και της Σουηδίας, όπου επιτρέπεται η έρευνα ακόμη και σε έμβρυα που δημιουργούνται για το σκοπό αυτό και άσχετα με το αν αυτά θα καταστραφούν στη συνέχεια.

Η Ελλάδα ακολούθησε μια μέση οδό, καθώς επιτρέπει την έρευνα σε βλαστοκύτταρα εμβρύων (και την καταστροφή τους) αλλά μόνο σε όσα έχουν απομείνει από προηγούμενες πρακτικές (π.χ. εξωσωματική γονιμοποίηση) και δεν αξιοποιήθηκαν αλλιώς για πέντε χρόνια.

Πρόσφατα το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ) με απόφασή του έθεσε αυστηρές προϋποθέσεις και κανόνες στον τρόπο διεξαγωγής της γενετικής έρευνας. Απαγόρευσε ρητά την κατοχύρωση με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας κάθε εφεύρεσης στον τομέα των βλαστοκυττάρων, εφόσον αυτή συνεπάγεται την καταστροφή του εμβρύου.

Ερμηνεύοντας κοινοτική οδηγία (98/44) το ΔΕΚ δίνει διασταλτική έννοια στον όρο ανθρώπινο έμβρυο, περιλαμβάνοντας σε αυτή κάθε ανθρώπινο ωάριο, από τα στάδιο της γονιμοποίησής του, εφόσον αυτή είναι ικανή να ενεργοποιήσει τη διαδικασία ανάπτυξης ανθρώπινου όντος. Ως ανθρώπινο έμβρυο πρέπει να χαρακτηρίζεται και το μη γονιμοποιημένο ωάριο στο οποίο έχει μεταμοσχευθεί ο πυρήνας ώριμου ανθρώπινου κυττάρου.

«Σωστή» θεωρεί τη δικαστική απόφαση ο Γ. Κολιάκος, αναπληρωτής καθηγητής Βιοχημείας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και πρόεδρος της τράπεζας των αρχέγονων κυττάρων του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών (ΕΙΕ). Οπως επισημαίνει «δεν μπορεί να πατεντάρεται κάτι που υπάρχει ήδη στη φύση». Εκτιμά ωστόσο ότι έτσι όπως λειτουργεί σήμερα το σύστημα υποχρεώνει τους επιστήμονες να επιδιώκουν την πατέντα, προκειμένου να πετύχουν την αξιοποίηση της επιστημονικής τους έρευνας από τις μεγάλες βιομηχανίες.

Η υπόθεση που κρίθηκε στο ΔΕΚ αφορά την κατοχύρωση διπλώματος ευρεσιτεχνίας σε καθηγητή του Πανεπιστημίου της Βόνης, ο οποίος εφηύρε μια μέθοδο μετατροπής ανθρώπινων βλαστοκυττάρων εμβρύων σε νευρικά κύτταρα. Η εξέλιξη αυτή θεωρείται προάγγελος θεραπείας για ασθένειες όπως Πάρκινσον, διαβήτης και για διάφορες καρδιακές παθήσεις.

Κατά της χορήγησης της παραπάνω πατέντας προσέφυγε η Greenpeace, θεωρώντας ότι είναι ανήθικο να χορηγούνται τέτοια διπλώματα ευρεσιτεχνίας σε κύτταρα που προέρχονται από ανθρώπινα έμβρυα.

Η απόφαση απαγόρευσης του ΔΕΚ προβληματίζει ωστόσο τους επιστήμονες, καθώς πολλοί εκτιμούν ότι στο πλαίσιο του αγριου ανταγωνισμού που επικρατεί, ειδικά με χώρες της Απω Ανατολής και της Αμερικής, όπου η κατοχύρωση διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας στα ζητήματα αυτά είναι εύκολη υπόθεση, η Ευρώπη θα υστερήσει σημαντικά στην ιατρική έρευνα.

Η ελληνική Επιτροπή Βιοηθικής αποδέχεται την κρατούσα άποψη σύμφωνα με την οποία αντικείμενο ευρεσιτεχνιών είναι μόνο «εφευρέσεις» και όχι οτιδήποτε υπάρχει ήδη στον εξωτερικό κόσμο, δηλ. ανακαλύψεις. Στις ΗΠΑ και άλλες χώρες αναγνωρίζονται, αντίθετα, πατέντες και στις ανακαλύψεις (π.χ. γονιδιώματα) εφόσον σε αυτές έχει προστεθεί κάποια ανθρώπινη επιστημονική παρέμβαση ή μετατροπή.

«Θα υπάρχουν επιπτώσεις στην επιστημονική έρευνα, ειδικά στην προώθηση της καινοτομίας, κάθε φορά που αυτή συγκρούεται με τη βιοηθική. Δεν είμαστε έτοιμοι ούτε μπορούμε να εγκαταλείψουμε τα πάντα χάριν της τεχνολογίας», επισημαίνει ο κ. Βιδάλης.

Η υπόθεση δεν αφορά την αφαίρεση βλαστοκυττάρων από τα νεογέννητα αλλά μόνο την επέμβαση και την καταστροφή εμβρύων.

11.9.11

Η κρίση πλήττει παιδιά, εφήβους

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ
Τα παιδιά και οι έφηβοι είναι τα μεγάλα θύματα της οικονομικής κρίσης που διέρχεται η χώρα. Η σταθερά επιδεινούμενη κατάσταση των νοικοκυριών αυξάνει τα κρούσματα βίας, κυρίως στο σχολείο, πολλαπλασιάζει το άγχος των νέων και τους οδηγεί στην κοινωνικοποίηση μέσω ηλεκτρονικών υπολογιστών και Διαδικτύου.

Μέσα στην τελευταία τριετία αυξήθηκαν κατά 80% όσοι δήλωναν την οικονομική τους κατάσταση δύσκολη και πολύ δύσκολη, ενώ έχουμε υποδιπλασιασμό (29% σε 14%) σε όσους δηλώνουν την οικονομική τους κατάσταση άνετη ή και πολύ άνετη. Σήμερα τέσσερις στους πέντε γονείς εξακολουθούν να επιλέγουν το δημόσιο σχολείο. Η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει και τις παροχές προς το παιδί, καθώς εφτά στους δέκα γονείς στα ασθενέστερα οικονομικά στρώματα περιέκοψαν παροχές προς αυτό.
Κομπιούτερ
Στην εποχή του Μνημονίου ο υπολογιστής και το Διαδίκτυο έχουν εισέλθει οριστικά και με εξαιρετικά αυξημένα ποσοστά χρόνου ενασχόλησης στη ζωή των παιδιών όλων των ηλικιών, καθώς παρατηρείται υπερδιπλάσια ενασχόλησή τους σε σχέση με το 2008. Εφτά στα δέκα παιδιά έχουν ηλεκτρονικές φιλίες. Αυτό έχει επακόλουθο να κάνει τα παιδιά ευάλωτα σε απειλές και χρήση βίας μέσω υπολογιστή ή κινητού. Οι γονείς εξακολουθούν να αντιλαμβάνονται τις περισσότερο ορατές από αυτές (π.χ. κλοπές, φθορές πραγμάτων και αντικειμένων), ενώ δεν γνωρίζουν τις λανθάνουσες ή περισσότερο προσωπικές μορφές βίας (μέσω Διαδικτύου, τα σεξουαλικά υπονοούμενα κ.λπ.).
Το σχολείο είναι ο κύριος τόπος εμπειριών βίας αυξητικά, με ποσοστό 58%, αλλά το υψηλό ποσοστό ΔΞ/ΔΑ υποκρύπτει άγνοια, φόβο ή και άλλους λόγους. Το ΔΞ/ΔΑ εκτοξεύεται από το 12% το 2008 στο 19% το 2011. Ενα στα πέντε παιδιά έχει ζητήσει να αλλάξει σχολείο κυρίως για διαμάχες με συμμαθητές και εκπαιδευτικούς (55%).
Η έρευνα
Οι λόγοι, που επικεντρώνονται κυρίως σε σχολικά ζητήματα, αναδεικνύουν για ακόμη μία φορά τη ρωγμή εμπιστοσύνης στο εκπαιδευτικό σύστημα αλλά καιστην ομαλή σχολική ζωή. Το άγχος των παιδιών κυμαίνεται σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα. Τα τέσσερα στα πέντε παιδιά βιώνουν καταστάσεις άγχους. Αγχος για τα μαθήματα, τις επιδόσεις τους, το σχολείο, τις εξετάσεις, το διάβασμα, το φόρτο εργασίας.
Τα παραπάνω αποτελούν μέρος της έρευνας με θέμα «Παιδική και Νεανική Βία μέσα από τα Μάτια των Γονέων ΙΙ», η οποία παρουσιάζεται αύριο, στις 19.00, στο Αμφιθέατρο του Πολεμικού Μουσείου. Διενεργήθηκε με τη μέθοδο των τηλεφωνικών συνεντεύξεων κατά το χρονικό διάστημα 18/5 έως 6/6/2011, στην Αττική, με αντιπροσωπευτικό δείγμα 1.006 γονέων με παιδιά ηλικίας 10-17 ετών μέσα από 12.319 επικοινωνίες τυχαίας δειγματοληψίας, και στην περιφέρεια με δείγμα 400 ατόμων.
Τα αποτελέσματα της έρευνας, η οποία πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία της Φεβρωνίας Πατριανάκου, πρώην βουλευτού Επικρατείας, από την εταιρεία Pulse RC, με την επιστημονική συνεργασία του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ), θα παρουσιάσει ο Γιώργος Αράπογλου, γενικός διευθυντής της Pulse RC, και τα ευρήματα θα σχολιάσουν οι: Γιάννης Πανούσης, καθηγητής Εγκληματολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Γεώργιος Μόσχος, βοηθός Συνήγορος του Πολίτη για τα Δικαιώματα του Παιδιού, νομικός-εγκληματολόγος, Ιωάννα Τσίγκανου, διευθύντρια ερευνών του ΕΚΚΕ - αναπληρώτρια διευθύντρια Ινστιτούτου Πολιτικής Κοινωνιολογίας.
Ψυχική υγεία
Σύμφωνα με την Ιωάννα Τσίγκανου, η έρευνα κατέδειξε «φτωχοποίηση των νοικοκυριών, αυξημένη ερημοποίηση γονεϊκών σχέσεων, έκθεση των παιδιών σε αθέατες όψεις βίας, εμμονή των γονέων με τον προσοντισμό και την εκπαίδευση των παιδιών, έξαρση του σχολικού ανταγωνισμού με σημαντικές επιπτώσεις στην ψυχολογική υγεία των παιδιών, έξαρση των διακρίσεων. Παρ' όλα αυτά, οι Ελληνες γονείς, παρά τις όποιες δυσκολίες αντιμετωπίζουν, στη συντριπτική τους πλειονότητα εξακολουθούν να δηλώνουν ότι έχουν πολύ ικανοποιητικές σχέσεις με το παιδί τους και εμφανίζονται ικανοποιημένοι από τις επιδόσεις του παιδιού, καθώς κατά τα δύο τρίτα τις χαρακτηρίζουν άριστες και πολύ καλές».
Η Φεβρωνία Πατριανάκου προσθέτει: «Η διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος άσκησης αποτελεσματικών πολιτικών για τις νεότερες γενιές είναι αναγκαία πράξη ευθύνης της πολιτείας. Πολιτικές πρόληψης και όχι καταστολής, πολιτικές πολύπλευρης γνώσης και ανάπτυξης του συνόλου των δυνατοτήτων τους, πολιτικές που θα ανοίγουν δρόμους και θα γεννούν ελπίδα. Είναι ευθύνη όλων μας να συμβάλουμε στη διαμόρφωση ενός άλλου περιβάλλοντος για τις νεότερες γενιές».


29.8.11

Έφτασε η ώρα για την πρώτη δημοτικού!

«Το παιδί μου μεγάλωσε!»
«Πότε πέρασε ο καιρός; Το παιδί μου πάει σχολείο!»

Πράγματι η μετάβαση από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό σηματοδοτεί το μεγάλωμα ενός παιδιού που περνάει από τη νηπιακή στη σχολική ηλικία. Οι αλλαγές είναι πολλές. Αλλαγές στη σωματική ανάπτυξη ενός παιδιού, στις γνωστικές του ικανότητες, στην κοινωνικότητά του, εμπλουτισμός της εκπαιδευτικής του ζωής.
Οι γονείς έρχονται αντιμέτωποι με την πραγματικότητα ότι το παιδί τους μεγάλωσε. Δεν είναι πια μωρό. Είναι πιο αυτόνομο. Άγχος για την καινούρια αρχή. Ποιος άραγε είναι πιο αγχωμένος; Το παιδί ή οι γονείς; Συχνά οι γονείς αντιδρούν σαν να πηγαίνουν οι ίδιοι στο σχολείο. Πώς θα συμπεριφερθεί το παιδί στο καινούριο περιβάλλον με τις πολλές καινούριες απαιτήσεις; Δεν θα είναι τόσο ξέγνοιαστο τώρα; Θα τα καταφέρει; Και αν έχει μαθησιακές δυσκολίες; Πώς θα τα πάει με τα άλλα παιδιά; Θα κάνει φίλους; Θα συμπαθήσει τη δασκάλα; Η δασκάλα θα είναι ικανή; Πολλά ερωτήματα απασχολούν τους γονείς που αρκετές φορές αντί να διευκολύνουν την είσοδο του παιδιού τους στο δημοτικό στην προσπάθειά τους να το προστατέψουν μάλλον το αγχώνουν.
Γονείς,
είναι σημαντικό να θυμάστε πως η δική σας διάθεση θα επηρεάσει και τη διάθεση και τη στάση του παιδιού σας απέναντι στο σχολείο. Καταρχήν είναι σημαντικό να σκεφτείτε πάνω στη δική σας διάθεση. Είστε πολύ αγχωμένοι; Τι είναι αυτό που σας αγχώνει; Μήπως πρέπει να εμπιστευτείτε περισσότερο το παιδί σας;
Μιλήστε στο παιδί για την πρώτη μέρα στο σχολείο.
Περιγράψτε την αίθουσα, τι γίνεται κατά τη διάρκεια του μαθήματος, τι σημαίνει διάλειμμα.
Αναφερθείτε στο γεγονός ότι εκεί θα συναντήσει καινούρια πρόσωπα, συμμαθητές, καινούρια δασκάλα.
Εξηγείστε στο παιδί πως στο σχολείο είναι ευκαιρία να μάθει καινούρια πράγματα και να κάνει καινούριους φίλους. Μπορεί μερικές φορές να κουράζεται, αλλά έχει να μάθει και να κάνει συναρπαστικά πράγματα.
Επισκεφτείτε τον χώρο του σχολείου πριν ξεκινήσουν τα μαθήματα.
Πηγαίνετε μαζί να ψωνίσετε τα σχολικά είδη.
Κάντε την προετοιμασία να μοιάζει με γιορτή, γιατί αν το καλοσκεφτείτε είναι γιορτή! Το παιδί σας θα είναι μαθητής, ένας μικρός εξερευνητής των δυνατοτήτων που του ανοίγονται μπροστά του. Μπορεί οι εποχές που ζούμε να είναι δύσκολες, όμως τα παιδιά είναι καλό να εξασκούν τη φαντασία τους, να μαθαίνουν, να εξερευνούν, να μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον όπου υπάρχει αγάπη για τη μάθηση. Και όλα αυτά ξεκινούν πρωτίστως μέσα από την οικογένεια.

Βασιλοπούλου Βασιλική
Ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια

18.8.11

Στις 29 Αυγούστου οι βάσεις εισαγωγής σε ΑΕΙ και ΤΕΙ

Έως τις 29 Αυγούστου παρατείνεται η αγωνία των υποψηφίων, οπότε θα ανακοινωθούν οι βάσεις για την εισαγωγή στα ΑΕΙ και ΤΕΙ, όπως έγινε γνωστό σήμερα από την υπουργό Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε ενόψει της νέας σχολικής χρονιάς.
Η υπουργός Παιδείας τόνισε ότι η φετινή είναι η πρώτη χρονιά που θα ανακοινωθούν οι βάσεις για όλους τους μαθητές, ενώ απέδωσε την καθυστέρηση στο γεγονός ότι τα αγωνίσματα στις στρατιωτικές και αστυνομικές σχολές πραγματοποιήθηκαν δέκα ημέρες μετά τον αρχικό προγραμματισμό, καθώς δεν είχε καθοριστεί από τα αρμόδια υπουργεία ο ακριβής αριθμός των εισακτέων.
Τα σχολεία θα ανοίξουν φέτος στις 12 Σεπτεμβρίου. Η κα Διαμαντοπούλου χαρακτήρισε «πολύ δύσκολη» τη νέα σχολική χρονιά διαβεβαιώνοντας πάντως ότι «όλα είναι υπό έλεγχο» από πλευράς υπουργείου. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν στη διάθεσή τους οι αρμόδιες υπηρεσίες, φέτος θα συνταξιοδοτηθούν 6.000 εκπαιδευτικοί και θα προσληφθούν 600 όπως επιβάλλεται από την αναλογία μια πρόσληψη προς δέκα αποχωρήσεις με βάση τις δανειακές υποχρεώσεις του κράτους.
«Τον περασμένο Μάρτιο είχα στείλει μια επιστολή προς όλες τις διευθύνσεις και τον πρόεδρο της ΑΔΕΔΥ, αν μπορούσαμε να έχουμε κατ' εξαίρεση από πλευράς των εκπαιδευτικών δήλωση έγκαιρη της πρόθεσής τους για συνταξιοδότηση, ώστε να μπορούμε να έχουμε μια εικόνα για τον προγραμματισμό. Δεν υπήρξε ανταπόκριση, κι έτσι η ημερομηνία στην οποία μπορούσαμε να διαμορφώσουμε μια εικόνα ήταν η 12η Αυγούστου», τόνισε η κα Διαμαντοπούλου.
Η υπουργός υπενθύμισε ότι περίπου 6.000 εκπαιδευτικοί που ήταν αποσπασμένοι έχουν ήδη επιστρέψει στα σχολεία τους και προανήγγειλε «σωστό και οργανωμένο έλεγχο της λειτουργίας του διδακτικού προγράμματος σε κάθε σχολείο», προκειμένου να εξακριβωθεί ότι κάθε εκπαιδευτικός εργάζεται με πλήρες ωράριο. «Φέτος δεν θα γίνουν αποδεκτές οι υπεραριθμίες πουθενά και για κανέναν λόγο», επισήμανε η υπουργός προσθέτοντας ότι οι έλεγχοι της σωστής διαχείρισης του ανθρώπινου δυναμικού θα πραγματοποιηθούν σε συνεργασία με τον επιθεωρητή δημόσιας διοίκησης κ. Ρακιντζή.
«Υπενθυμίζω ότι σε έρευνα που κάναμε στην τεχνική εκπαίδευση πέρυσι, καταγράφηκαν περίπου χίλιοι εκπαιδευτικοί οι οποίοι είχαν ωράριο από μηδέν έως τρεις ώρες. Αυτά τα φαινόμενα, ιδιαίτερα σε μια περίοδο σαν κι αυτή, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά», τόνισε η υπουργός.
Ως προς τους αναπληρωτές, έκανε γνωστό ότι οι τοποθετήσεις θα έχουν γίνει ως τις 8 Σεπτεμβρίου αφού θα έχει καταγραφεί το σύνολο των λειτουργικών αναγκών την πρώτη βδομάδα του μήνα. Σε κάθε περίπτωση, ο αριθμός τους θα είναι μειωμένος κατά 50% σε σχέση με πέρυσι, όπως προβλέπεται για κάθε υπουργείο.
Για τα σχολικά βιβλία, η υπουργός παραδέχθηκε ότι υπάρχουν προβλήματα, αναφέροντας ότι ήδη έχει ξεκινήσει η εκτύπωση από τον ΟΕΔΒ με στόχο στις 12 Σεπτεμβρίου, οπότε ξεκινά η νέα σχολική χρονιά, να διανεμηθούν στους μαθητές τα βασικά βιβλία. Τα τεύχη που δεν είναι απαραίτητα στην έναρξη της χρονιάς θα έχουν μοιραστεί στους μαθητές έως το τέλος του μήνα.
Η κα Διαμαντοπούλου ανακοίνωσε επίσης την πιλοτική εφαρμογή των νέων προγραμμάτων σπουδών σε 180 σχολεία, ενώ έκανε ιδιαίτερη αναφορά στο νέο τεχνολογικό λύκειο, καλώντας γονείς και μαθητές να ενημερωθούν από το διαδίκτυο και από τους καθηγητές γι' αυτό το νέο σχολείο.
Τέλος, η υπουργός εξέφρασε την ικανοποίησή της για την ανταπόκριση των μαθητών στο Ψηφιακό Σχολείο χαρακτηρίζοντας εντυπωσιακή τη συμμετοχή τους στις ψηφιακές πλατφόρμες Digital School και Study for Exams.

www.kathimerini.grμε πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ

5.8.11

Από παιδιά στη βιομηχανία της μόδας


Ξαπλωμένη ανάμεσα σε λεοπάρ μαξιλάρια και με έντονα βαμμένα χείλη ποζάρει στον φωτογραφικό φακό. Σ' αυτήν την προκλητική πόζα, το μοντέλο έιναι μόλις... 10 ετών.

Οι προκλητικές αυτές φωτογραφίες της Thylane Lena-Rose Blondeau έχουν προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων για το γεγονός ότι ένα τόσο μικρό παιδί ποζάρει με την σεξουαλικότητα ενός ενήλικου μοντέλου.

Σύμφωνα με την Daily Mail, η Thylane έχει εμφανιστεί σε πολλές καμπάνιες, η εικόνα της εχει κάνει το γύρω του διαδικτύου και έχει ήδη ένα αξιοζήλευτο portfolio. Εχει γίνει εξώφυλλο της Vogue Enfants, αλλά και άλλων υψηλών προδιαγραφών και μεγάλης κυκλοφορίας περιοδικών.
Οι φωτογραφίες της 10χρονης με το έντονο μακιγιάζ και τις γόβες στιλέτο που παρουσιάστηκαν στο περιοδικό Cadeaux, έφεραν ξανά στο προσκήνιο το θέμα των ανήλικων μοντέλων και της χρήσης τους από τη βιομηχανία της μόδας.
Ειδικοί προειδοποιούν ότι η μεταχείριση ενός παιδιού κατα αυτόν τον τρόπο προκαλεί μεγάλα ψυχολογικά προβλήματα στα παιδιά.
Εκπρόσωπος της Ενωσης Μητέρων της Βρετανίας δήλωσε ότι "Ανησυχούμε για την στάση του πρακτορείου, στο οποίο ανήκει η Blondeau. Είναι ξεκάθαρο ότι δεν ξέρουν αν πρόκειται για ένα παιδί ή μία ενήλικη".

Η δρ κλινικής ψυχολογίας Εμμα Γκρέι δήλωσε ότι η φωτογραφίες αυτές έρχονται σε αντίθεση με αυτό που στην κοινωνία αποκαλείται παιδικότητα. "Ενα παιδί που εκτίθεται κατά αυτόν τον τρόπο δεν είναι κατάλληλα εφοδιασμένο για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες των ενήλικων γύρω της", πρόσθεσε.

Η Thylane Lena-Rose Blondeau ειναι κόρη του Γάλλου πρώην διεθνούς ποδοσφαιριστή Patrick Blondeau και της ηθοποιού και τηλεοπτικής παρουσιάστριας Véronika Loubry.

πηγή:http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22769&subid=2&pubid=63281301